اثر آموزش تغذیه و ورزش به تنهایی و توأمان بر وزن زنان دارای اضافه وزن مراجعه کننده به مراکز بهداشتی قزوین
چکیده
زمینه: تحقیقهای اخیر نشان دادهاند که شیوع چاقی و اضافه وزن به میزان هشدار دهندهای رو به افزایش است . ولی توافق کمی بین محققین در زمینه چگونگی مدیریت و درمان چاقی وجود دارد . هدف: مطالعه به منظور تعیین اثر آموزش تغذیه و ورزش به تنهایی و توأمان بر وزن زنان دارای اضافه وزن مراجعهکننده به مراکز بهداشتی شهر قزوین انجام شد. مواد و روشها: این مطالعه مداخلهای در سال 1389 بر روی 192 زن دارای اضافه وزن مراجعهکننده به مراکز بهداشتی شهر قزوین با نمایه توده بدن 25 تا 30، انجام شد. شرکت کنندگان به روش تصادفی در چهار گروه (شاهد، تغذیه، ورزش و تغذیه و ورزش توأمان) قرار گرفتند. دادهها در 3 مرحله ( قبل از مداخله ، بلافاصله بعد از اتمام مداخله و دو ماه بعد از اتمام مداخله ) با روش مصاحبه، مشاهده و تکمیل پرسشنامه جمعآوری شد . مداخله شامل آموزش تغییر عادتهای تغذیه ای، آشنایی با هرم راهنمای غذایی و فعالیت فیزیکی بود. دادهها با آزمون های آماری کای دو، فیشر و آنالیز واریانس با دادههای تکرارشونده تحلیل شدند. یافتهها: دو ماه بعد از مداخله کاهش معنیداری در نمایه توده بدن زنان در گروه «آموزش ورزش» و گروه «آموزش تغذیه و ورزش» دیده شد. میانگین امتیاز آگاهی در تمام گروههای مورد مطالعه افزایش نشان داد و در گروههای مداخله نسبت به گروه شاهد این تفاوت معنیدار بود. نتیجهگیری: با توجه به یافتهها، آموزش فعالیتهای ورزشی در مقایسه با آموزش تغذیه به تنهایی بهتر میتواند در کنترل وزن مؤثر باشد.