ارتباط تعداد گلبول سفید با مرگ و میر در هفت روز اول بعد از سکته حاد قلبی در بیمارستان شریعتی تهران
چکیده
زمینه: علیرغم پیشرفت در تشخیص و درمان، سکته حاد قلبی از حدود سه دهه گذشته به عنوان مشکل سلامت عمومی مطرح است. مطالعهها نشان دادهاند که تعداد گلبول سفید در پیشآگهی بعد از سکته حاد قلبی مؤثر است. هدف: مطالعه به منظور تعیین ارتباط تعداد گلبول سفید با مرگ و میر در هفت روز اول بعد از سکته حاد قلبی انجام شد. مواد و روشها: در این مطالعه مقطعی تعداد 610 بیمار با سکته حاد قلبی از فروردین1387 تا پایان شهریور 1388 در بیمارستان شریعتی تهران بررسی شدند. برای بیماران در 48 ساعت اول بستری خونگیری و شمارش گلبول سفید انجام شد. مرگ به علت سکته حاد قلبی در هفت روز اول بستری تعریف شد. دادهها با آزمون آماری کای دو تحلیل شدند. یافتهها: از 610 بیمار با سکته حاد قلبی % 1/33 زن و % 9/66 مرد بودند. میانگین تعداد گلبول سفید در افراد فوت شده، 15200 و در افراد زنده 11700 در میکرولیتر بود. میزان کل مرگ و میر در هفت روز اول بستری %3/11 بود. مرگ و میر در بیماران با تعداد گلبول سفید زیر 6 هزار صفر درصد، در گروه بی ن 6 تا 12 هزار %3/8 ، در گروه بین 12 تا 20 هزار % 7/16 و در گروه بیش از 20 هزار %7/20 بود و ارتباط آماری معنیداری بین افزایش تعداد گلبول سفید با میزان مرگ و میر وجود داشت ( 001/0 p< ) . بین افزایش تعداد گلبول سفید با میزان مرگ و میر برحسب سن و جنس ارتباط آماری معنیداری وجود نداشت. نتیجهگیری: با توجه به یافتهها، تعداد گلبول سفید به عنوان ابزاری ساده و مهم در تعیین خطر بیماران با سکته حاد قلبی و همچنین پیشآگهی این بیماران مطرح است .