القای تخمک گذاری با لتروزول در زنان نابارور مقاوم به کلومیفن سیترات
چکیده
زمینه: امروزه مهارکنندههای اروماتاز نظیر لتروزول به عنوان روشی ارزان، مفید و کم خطر جهت القای تخمکگذاری در بیماران مقاوم به کلومیفن سیترات ( cc ) مطرح هستند. هدف: مطالعه به منظور تعیین اثر لتروزول جهت القای تخمکگذاری در بیماران مقاوم به کلومیفن سیترات انجام شد. مواد و روشها: این کارآزمایی بالینی آیندهنگر در سال 1388 بر روی بیماران مراجعهکننده به درمانگاه نازایی کوثر قزوین انجام شد. 30 بیمار نابارور با علل تخمدان پلیکیستیک (pcos) و نازایی غیر قابل توجیه که مقاوم به کلومیفن سیترات بودند، بررسی شدند. شرایط ورود به مطالعه عبارت بودند از: سن 18 تا 39 سال، نازایی بالای 2 سال، طبیعی بودن هورمون محرک تیروئید، پرولاکتین، اسپرموگرام و هورمون محرک فولیکول در ابتدای مرحله فولیکولار. شرایط خروج از مطالعه شامل سابقه جراحی لگنی، وجود چسبندگی و هرگونه عامل نازایی به جز عدم تخمکگذاری بود. به فاصله دو ماه از درمان کلومیفن، بیماران تحت درمان 5/2 تا 5/7 میلیگرم لتروزول در روزهای 5 تا 9 دوره قاعدگی قرار گرفتند. افزایش دوز در صورت عدم ایجاد فولیکول غالب در دوز پایینتر انجام شد. ارزیابی قطر فولیکول در روز 16 دوره قاعدگ ی با سونوگرافی واژینال انجام شد و در صورت وجود فولیکول بزرگتر یا مساوی 18 میلیمتر، ده هزار واحد گنادوتروپین جفتی انسانی ( hcg ) به بیماران تزریق شد. میزان تخمکگذاری و بارداری و ضخامت آندومتر در روز تجویز hcg اندازهگیری شد. دادهها با آزمونهای آماری مجذور کای ، تی زوج و دقیق فیشر تحلیل شدند. یافتهها: با تجویز لتروزول در دوزهای 5/2، 5 و 5/7 میلیگرم به ترتیب 3 (%10)، 12 (%40) و 5 بیمار (%7/16) فولیکول بزرگتر یا مساوی 18 میلیمتر داشتند. میزان کلی تخمکگذاری %6/66 بود از این بیماران16 نفر (%80) یک فولیکول غالب داشتند و در 4 بیمار (%20) دو فولیکول غالب ایجاد شد، ولی بارداری دو قلویی اتفاق نیفتاد. بارداری در 5 بیمار (%7/16) ایجاد شد. ضخامت آندومتر در دوزهای 5/2، 5 و 5/7 میلیگرم به ترتیب 5/11، 5/11 و 4/11میلیمتر بود. نتیجهگیری: با توجه به یافتهها، به نظر میرسد القای تخمکگذاری با لتروزول در بیماران مقاوم به کلومیفن سیترات با میزان قابل توجهی از تخمکگذاری و بارداری همراه است. با توجه به کم بودن بارداری دو قلویی و تحریک بیش از حد تخمدان، لتروزول میتواند خط اول درمان در بیماران مقاوم به کلومیفن باشد.