شیوع فنوتیپ های سندرم تخمدان پلی کیستیک در دختران دبیرستانی شیراز (۱۳۸۸)
چکیده
زمینه: سندرم تخمدان پلی کیستیک ( pcos ) شایع ترین اختلال غدد داخلی در زنان و علت ناباروری به دلیل عدم تخمک گذاری است . تظاهرات ا ین سندرم در هنگام بلوغ بروز می کند و تصور می شود با افزایش وزن هنگام بلوغ در ارتباط باشد. هدف : مطالعه به منظور تعیین شیوع فنوتیپهای سندرم تخمدان پلیکیستیک در نوجوانان شهر شیراز انجام شد. مواد و روشها: در این مطالعه مقطعی 3190 نفر نوجوان دختر 14 تا 18 ساله ، به صورت تصادفی از دبیرستانهای شهر شیراز در سال 1388 بررسی شدند . تشخیص سندرم تخمدان پلی کیستیک از طریق گرفتن شرح حال و انجام م عاینه براساس وجود الیگومنوره ( تعداد قاعدگی 6 بار و کم تر در سال) و علایم بالینی هیپرآندروژنیسم شامل هیرسوتیسم (نمره فریمن - گالوی 6 و بیش تر ) ، آکنه شدید، ریزش مو با الگوی مردانه و انجام سونوگرافی انجام شد. دی هیدرو اپی آندروستن دیون سولفات در این افراد اندازه گیری و داده ها با آزمون های آماری کای دو، فیشر و تی مستقل تحلیل شد . یافته ها : شیوع فنوتیپ هیپرآندروژنیسم بالینی و الیگومنوره %9/19 (29 نفر)، فنوتیپ هیپرآندروژنیسم بالینی و تخمدان پلیکیستیک % 8/30 (45 نفر)، فنوتیپ الیگومنوره و تخمدان پلیکیستیک % 5/29 (43 نفر) و فنوتیپ هیپرآندروژنیسم بالینی و الیگومنوره و تخمدان پلی کیستیک % 5/14 (21 نفر) بود. بیش ترین فراوانی دی هیدرو اپی آندرستن دیون سولفات در بیماران مبتلا به الیگومنوره و هیپرآندروژنیسم بود . نتیجه گیری : با توجه به یافته ها و خطرهای ناشی از عدم تعادل هورمون های جنسی، اثرات روحی - روانی ناشی از عوارض پوستی ( آکنه و هیرسوتیسم ) و عوارض جانبی زیاد این سندرم، بررسی زودرس در نوجوانان ضروری به نظر می رسد .