مقایسه نگرش و عملکرد دانشجویان پزشکی مقطع بالینی دانشکده پزشکی شیراز در زمینه انواع تقلب دانشگاهی (تقلب در امتحان، تقلب در بالین و تقلب در نوشتن پژوهش و مقاله)

میترا امینی، mitra amini ph.d. in communication medicine, associate professor, quality improvement in clinical education research center, shiraz university of medical sciences, shiraz, iranمتخصص پزشکی اجتماعی، دانشیار، مرکز تحقیقات ارتقای کیفیت آموزش بالینی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران مرجان پریزاد، marjan parizad general practitioner, shiraz university of medical sciences, shiraz, iranپزشک عمومی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران سارا ریواز، sara rivaz m.sc. in health services administration, quality improvement in clinical education research center, shiraz university of medical sciences, shiraz, iranکارشناسی ارشد مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی، مرکز تحقیقات ارتقای کیفیت آموزش بالینی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران محمد مهدی ثاقب، mohammad mehdi sagheb ph.d. in adult nephrology, associate professor, quality improvement in clinical education research center, shiraz university of medical sciences, shiraz, iranفوق تخصص نفرولوژی بزرگسالان، دانشیار، مرکز تحقیقات ارتقای کیفیت آموزش بالینی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران مژده ریواز، mozhdeh rivaz m.sc. in biology, directorate of education and training, shiraz, iranکارشناسی ارشد زیست شناسی، اداره آموزش و پرورش، شیراز، شیراز، ایران

چکیده

زمینه و هدف: تقلب در دانشگاه می‏تواند پیش‏بینی کننده تقلب در محل کار باشد و تقلب در محل کار بین پزشکان و متخصصان، تبعات منفی را به دنبال خواهد داشت. این مطالعه با هدف تعیین شیوع انواع تقلب در بین دانشجویان پزشکی سه سال آخر دانشکده پزشکی شیراز در سال 1388 انجام گرفت. روش کار: 136 نفر دانشجوی سه سال آخر پزشکی به صورت تصادفی ساده انتخاب شدند و در مطالعه شرکت کردند. ابزار جمع‏آوری داده‏ها، پرسش نامه‏ خودایفا بود که روایی آن توسط صاحب‏نظران تأیید گردید و پایایی آن پس از یک مطالعه، 87/0 به دست آمد. داده‏ها با استفاده از آمار توصیفی و آزمون independent t (برای متغیر جنسیت) در نرم افزار spss مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: همه دانشجویان به سؤالات پرسش نامه پاسخ دادند. بدین ترتیب میزان پاسخدهی 100 درصد بود. 64 درصد شرکت کنندگان مرد و بقیه زن بودند. یافته ها نشان داد که بیش از 80 درصد دانشجویان حداقل یک بار کپی کردن در طول امتحان را در دوران دانشجویی خود تجربه کرده‏ بودند. همچنین، 25 درصد آنان در نوشتن پایان‏نامه و مقاله حداقل یک نوع سرقت علمی را انجام داده اند. عملکرد دانشجویان حاکی از آن بود که 50 درصد آنان در طول دوره بالینی خود حداقل یک بار تجربه تقلب را داشته اند. میزان ارتکاب تقلب در دانشجویان دختر به طور معنی داری کمتر بود. نتیجه گیری: هر چند بیشتر دانشجویان نگرش مثبت دارند و تقلب را امر ناپسندی می‏دانند، اما نیمی از آنان مرتکب تقلب شده‏اند که این موضوع را می‏توان ناشی از استرس امتحان دانست. بنابراین، به نظر می‏رسد باید بر روی رفتارهای دانشجویان کار شود و آموزش‏های لازم به آنان در این زمینه ارایه گردد؛ به طوری ‏که داشتن استرس دلیلی برای انجام تقلب نباشد و این پدیده در عمل مهار شود.