مقالهتأثیر یک دوره تمرین در آب بر میزان شدت درد و کیفیت زندگی زنان مبتلا به واریس
مریم مریم مؤمنی مهرجردی، maryam momeni mehrjerdi m.sc. in pathology and corrective movements; faculty of physical education & sports sciences, ferdowsi university of mashhad-international campus, mashhad, iran-دانشجوی کارشناسی ارشد گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، پردیس بین الملل دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه فردوسی (ferdowsi university) حسن حسن راوری، hassan ravari associate professor of vascular surgery; faculty of medicine, mashhad university of medical sciences, mashhad, iran- دانشیار گروه جراحی عروق، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی مشهد (mashhad university of medical sciences) سیدرضا سیدرضا عطارزاده حسینی، reza attarzadeh hoseini associate professor in sport physiology, faculty of physical education and sport sciences, ferdowsi university of mashhad, mashhad-iran- دانشیار گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه فردوسی (ferdowsi university) ناهید ناهید خوشرفتار یزدی، nahid khoshraftar yazdi assistance professor in pathology and corrective movements; faculty of physical education & sports sciences, ferdowsi university of mashhad, mashhad, iranاستادیار گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه فردوسی (ferdowsi university)
چکیده
مقدمه واریس یکی از بیماریهایی است که به طور عمده در دیوارهی وریدهای قسمت تحتانی ساق پا اتفاق میافتد و باعث تجمع زیاد خون و تورم در پاها میگردد. هدف از این پژوهش بررسی تأثیر یک دوره تمرین در آب بر میزان شدت درد و کیفیت زندگی زنان مبتلا به واریس است. روش کار این مطالعه نیمه تجربی توصیفی با طرح پیشآزمون و پسآزمون به دو گروه کنترل و تمرین در آب در شهر مشهد در سال 1393 انجام شد. تعداد 40 زن غیر ورزشکار مبتلا به واریس خفیف با میانگین سنی 721/8±41 سال و میانگین وزنی 183/10±72/69 کیلوگرم انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه تمرین در آب و کنترل تقسیم شدند. برنامه تمرین در آب به مدت 18 جلسه با تواتر سه جلسه در هفته و هر جلسه 60 دقیقه با شدت 60-50 % میانگین حداکثر تعداد تکرار برای هر فرد انجام شد. قبل و بعد از پروتکل تمرینی شدت درد و کیفیت زندگی بیماران به ترتیب با استفاده از مقیاس vas و پرسشنامه sf-36 سنجیده شد. دادهها با استفاده از تی همبسته و مستقل در سطح معنیداری 05/0>p مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج تغییرات درون گروهی نشان داد کاهش درد و بهبود کیفیت زندگی در گروه تمرین در آب معنی دار بود (000/0=p). در حالی که در گروه کنترل تنها بهبود کیفیت زندگی معنی دار بوده است (000/0=p). میانگین تغییرات بین گروهی نشان داد میزان شدت درد و کیفیت زندگی دو گروه تمرین و کنترل معنی دار بوده است (000/0=p). نتیجهگیری یافتههای پژوهش نشان داد تمرین در آب بر کاهش شدت درد و بهبود کیفیت زندگی زنان مبتلا به واریس تأثیر مثبتی دارد.