مقایسه اثر درمانی داکسی سیکلین، آزیترومایسین و کلاریترومایسین بر بیماران مبتلا به رینوسینوزیت مزمن باکتریال

فرهاد فرهاد فرخ پی، farhad farokhpey assistant professor of ear, nose and throat, school of medicine, islamic azad university of tonekabon, tonekabon, iranاستادیار گروه گوش، حلق و بینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تنکابن، تنکابن، ایران نیلوفر نیلوفر نیابتی، niloofar niabati specialist of ear, nose and throat, emam sajjad hospital, ramsar,iranمتخصص گوش،حلق و بینی، دانشکده پزشکی، رامسر، ایران محمد محمد امری مله، mohamad amri maleh general physician, school of medicine, islamic azad university of tonekabon, tonekabon, iran- پزشک عمومی، دانشکده پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تنکابن، تنکابن، ایران ملودی ملودی عمرانی نوا، melodi omraninava assistant professor of infectious disease, school of medicine, islamic azad university of tonekabon, tonekabon, iranاستادیار گروه بیماریهای عفونی ، دانشکده پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تنکابن، تنکابن، ایران محمد محمد منصور ساروی، mohammad mansoursaravi radiologist, school of medicine, islamic azad university of tonekabon, tonekabon, iran- متخصص رادیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تنکابن، تنکابن، ایران پرویز پرویز امری مله، parviz amri maleh associated professor of anesthesiology , school of medicine, babil university of sciences, babol , iran- دانشیارگروه بیهوشی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران

چکیده

مقدمه سینوزیت مزمن یکی از شایعترین علل مراجعه بیماران به پزشک می باشدو ناراحتی طولانی مدت را برای افراد به دنبال دارد. ارگانیسم های باکتریال شایع شامل: استرپتوکوک پنومونیه، هموفیلوس آنفلوآنزا، موراکسلا کاتارالیس و استافیلوکوکوس طلایی است و ایجاد بیوفیلم و سوپرآنتی ژن توسط بعضی از باکتریهای فوق نیز مد نظر است. این مطالعه با هدف مقایسه اثر درمانی داکسی سیکلین و آزیترومایسین و کلاریترومایسین در درمان رینوسینوزیت مزمن باکتریال انجام شده است. روش کار در این کارآزمایی بالینی که در سال 1391-1392 در بیمارستان های شهید رجایی تنکابن و امام سجاد رامسر انجام شد، 55 بیمار با میانگین سنی 36 سال که مبتلا به رینوسینوزیت مزمن باکتریال ثابت شده از نظر بالینی و سی تی اسکن بودند، در سه گروه تحت درمان با کپسول داکسی سیکلین (mg100 دو بار در روز)، قرص آزیترومایسین(mg/kg8 دو بار در روز) و قرص کلاریترومایسینmg) 500 دو بار در روز) قرار گرفتند. بیماران توسط علائم و نشانه های بالینی و تصویربرداری پیگیری شدند. اطلاعات با نرم افزار spss و آزمونهای کای اسکویر ، آنوا و تی تجزیه و تحلیل شد. نتایج در پایان درمان، درصد موفقیت درمانی داکسی سیکلین نسبت به آزیترومایسین و کلاریترومایسین بالاتر بود (میزان بهبودی کامل علائم بالینی به ترتیب 73 % در برابر 57 و 40 % و میزان بهبودی کامل سی تی اسکن به ترتیب 70% در برابر 33 و 25 %). نتیجهگیری نتایج مطالعه ی حاضر حاکی از آن است که داکسی سیکلین در درمان رینوسینوزیت مزمن از نظر پاسخ بالینی و بهبودی یافته های سی تی اسکن مؤثرتر از آزیترومایسین و کلاریترومایسین می باشد.