مقاله

اثربخشی افزودن اسیدفولیک به والپروات سدیم در درمان مانیای حاد، کارآزمایی بالینی دوسویه کور

علیرضا علیرضا ابراهیمی، alireza ebrahimi psychiatrist / psychiatry and behavioral sciences research center, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranمرکز تحقیقات روان¬پزشکی و علوم رفتاری / دانشگاه علوم پزشکی مشهد، ایران علی علی طلایی، ali talaei associate professor of psychiatry / psychiatry and behavioral sciences research center, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranدانشیار روان¬پزشکی / مرکز تحقیقات روان¬پزشکی و علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، ایران نغمه نغمه مخبر، naghmeh mokhber professor of psychiatry / psychiatry and behavioral sciences research center, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranاستاد روان¬پزشکی / مرکز تحقیقات روان¬پزشکی و علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، ایران فرزاد فرزاد اکبرزاده، farzad akbarzadeh assistant professor of psychiatry / psychiatry and behavioral sciences research center, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranاستادیار روان¬پزشکی / مرکز تحقیقات روان¬پزشکی و علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، ایران سعید سعید اخلاقی، saeed akhlaghi msc. in mathematical statistics / deputy of research, faculty of medicine, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranکارشناس ارشد آمار / دانشکده¬ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، ایران راهله راهله نجاتی، raheleh nejati ma. in consultant / psychiatry and behavioral sciences research center, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranکارشناس مشاوره / مرکز تحقیقات روان¬پزشکی و علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، ایران اندیشه اندیشه طلایی

چکیده

مقدمه: مقاومت درمانی در مانیای حاد شایع است و نقش درمان های تقویتی شامل فاکتورهای تغذیه­ای و ویتامین ها همیشه مورد توجه بوده است. هدف این پژوهش، ارزیابی تاثیر افزودن فولیک اسید به سدیم والپروات در درمان مانیای حاد بود. روش کار: این مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی دوسویه­کور در بیمارستان روانپزشکی ابن سینای مشهد و در سال 1390 انجام گرفته و در سایت کارآزمایی­های بالینی ایران به شماره irct201112188106n1 ثبت شده است. به 29 بیمار مانیک، علاوه بر سدیم والپروات، به صورت تصادفی در دو گروه فولیک اسید و دارونما داده شد. در خط پایه و پایان هفته­های سوم و ششم، شدت مانیا با آزمون مانیای یونگ (ymrs) و بهبود شناختی با آزمون کوتاه وضعیت روانی (mmse) ارزیابی شد. داده­ها با نرم افزار spss و آزمون­های کای­دو و تی دانشجویی تحلیل گردیدند. نتایج: میانگین نمرات ymrs در خط پایه در گروه فولیک اسید44/2± 22 و در گروه پلاسبو95/1± 14/21 محاسبه گردیدکه این میانگین در پایان هفته­های سوم و ششم در گروه فولیک اسید86/4± 26/8 و64/1± 13/3 و در گروه پلاسبو31/4± 14/14 و 21/5±13 بود. کاهش میانگین نمرات ymrs در گروه فولیک اسید نسبت به دارونما پس از پایان هفته­ی سوم (005/0=p ) و ششم(001/0>p )، معنی­دار اما تغییرات میانگین نمرات mmse پس از پایان هفته­ سوم 068/0=p و ششم 068/0=p معنی­دار نبود. نتیجه­گیری: بر اساس یافته­های مطالعه، درمان کمکی با اسید فولیک در کنار درمان اصلی با سدیم­والپروات، در بهبود علایم دورۀ مانیای حاد اختلال دوقطبی حداقل تا پایان هفتۀ ششم درمان موثر است.

اسناد مشابه