بررسی تأثیر داروهای کاربامازپین و اُکسکاربازپین بر وزوزگوش مرکز تحقیقات گوش، گلو، بینی و جراحی سر و گردن - دانشگاه علوم پزشکی گیلان

هوشنگ هوشنگ گرامی، hooshang gerami associate professor of otolaryngology head & neck surgery, guilan university of medical sciences,rasht, iranدانشیار گوش، گلو، بینی و جراحی سر و گردن ،دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران شادمان شادمان نعمتی، shadman nemati associate professor of otolaryngology head & neck surgery, guilan university of medical sciences,rasht, iranدانشیار گوش، گلو، بینی و جراحی سر و گردن ،دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران عالیا عالیا صابری، alia saberi assistant professor of neurology, guilan university of medical sciences,rasht, iranاستادیار نورولوژی، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران سید ابراهیم سید ابراهیم نقوی، ebrahim naghavi assistant professor of otolaryngology head & neck surgery, guilan university of medical sciences,rasht, iranاستادیار گوش، گلو، بینی و جراحی سر و گردن، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران احسان احسان کاظم نژاد، ehsan kazemnejad assistant professor of biostatistics, guilan university of medical sciences,rasht, iranاستادیار آمار حیاتی، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت ، ایران علی اکبر علی اکبر صادقی، ali akbar sadeghi resident of otolaryngology head & neck surgery, guilan university of medical sciences,rasht, iranدستیار ارشد گوش، گلو، بینی و جراحی سر و گردن، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت ، ایران مرجان مرجان گرامی سرشت

چکیده

مقدمه باتوجه به متعدد بودن علل وزوزگوش و عدم شناخت مکانیسم دقیق بروز آن یافتن یک روش درمانی مؤثر همچنان مورد چالش است . هدف از این مطالعه بررسی اثر داروهای کاربامازپین و اُکسکاربازپین بر وزوزگوش بیماران مراجعه کننده به بیمارستان امیرالمؤمنین رشت بود . روش کار در یک کارآزمایی بالینی تصادفی شده دوسوکور، که از اردیبهشت سال 1390-1389 در بیمارستان امیرالمومنین رشت انجام شده است، 57 بیمار (23 تا 65 ساله) مبتلا به وزوزگوش مزمن غیرضرباندار، در سه گروه مجزا تحت درمان با کاربامازپین ( 600-300mg)، اُکسکاربازپین(900-450mg) و دارونما به مدت 12 هفته قرار گرفتند. در آغاز مطالعه معاینات بالینی، تستهای آزمایشگاهی لازم، آزمونهای شنوایی سنجی و تکمیل آزمون visual vas ) analogue scale) و tsi ) tinnitus severity index ه ب) عمل آمد و سپس در پایان هفته های و 12 8 نیز پرسشنامۀ tsi و vas برای بیماران تکمیل شد. تجزیه و تحلیل داده ها با نرم افزار spss انجام شد . نتایج از 51 بیمارکه دوره درمان را کامل کردند (28 مرد و 23 زن .) کاربامازپین، اُکسکاربازپین و دارونما، شدت وزوزگوش را براساسvas به ترتیب در /46 2/ ،%56 2% و /38 5% بیماران کاهش دادند. کاهش وزوزگوش براساس tsi در سه گروه مذکور به ترتیب /58 % ،8/ 61 1% و 50% بود. در قیاس بین گروههای مورد مطالعه، کاربامازپین و اُکسکاربازپین در کاهش وزوزگوش براساس vas و tsi به دارونما برتری نداشتند . نتیجه گیری کاربامازپین و اُکسکاربازپین در کاهش شدت وزوزگوش بیماران مؤثر می باشند اما برتری چشمگیری نسبت به دارونما ندارند.