مقاله

اثربخشی درمان فعال سازی رفتاری به شیوه ی گروهی بر سبک های اسنادی، افسردگی و کیفیت زندگی زنان مبتلا به سرطان پستان

حسین حسین شاره، hossein shareh assistant professor of clinical psychology, hakim sabzevari university, sabzevar, iranاستادیار روان شناسی بالینی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران

چکیده

مقدمه: سرطان پستان، شایع­ترین نوع سرطان در زنان است و این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی درمان فعال­سازی رفتاری به شیوه­ی گروهی بر سبک­های اسنادی، کیفیت زندگی و افسردگی زنان مبتلا به سرطان پستان انجام گرفت. روش­کار: این کارآزمایی بالینی با استفاده از طرح پیش­آزمون-پس­آزمون با گروه شاهد انجام شد. از بین تمام زنان مبتلا به سرطان پستان مراجعه­کننده به بیمارستان امید مشهد در سال 1394، 30 نفر به روش نمونه­گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمون و شاهد قرار داده شدند. گروه آزمون طی 8 هفته تحت درمان فعال­سازی رفتاری قرار گرفتند در حالی­که گروه شاهد در لیست انتظار برای دریافت درمان قرار داشتند. پرسش­نامه­های سبک­های اسنادی پیترسون و سلیگمن (asq)، کیفیت زندگی (sf-36) و افسردگی بک- ویرایش دوم (bdi-ii) در پیش آزمون و پس آزمون مورد استفاده قرار گرفت. داده­ها با استفاده از تحلیل کواریانس چندگانه در نرم­افزار spss نسخه­ی 22 تحلیل شد. یافته­ها: نتایج نشان داد که درمان فعال­سازی رفتاری به شیوه­ی گروهی منجر به تغییر سبک­های اسنادی (001/0>p)، افزایش معنی­دار کیفیت زندگی (001/0>p) و کاهش افسردگی (001/0>p) در مقایسه با گروه شاهد می­شود. نتیجه­گیری: به نظر می­رسد فعال­سازی رفتاری به شیوه­ی گروهی منجر به بهبود سبک­های اسنادی، کیفیت زندگی و افسردگی زنان مبتلا به سرطان پستان می­شود.

اسناد مشابه