شیوع رفتارهای پرخاشگری در جمعیت عمومی شهر مشهد، ایران، ۱۳۹۳

ویدا ویدا وکیلی، veda vakili assistant professor of community medicine, department of community medicine, faculty of medicine, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranاستادیار پزشکی اجتماعی، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران احمدرضا احمدرضا ظریفیان، ahmadreza zarifian medical student, student research committee, faculty of medicine, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranدانشجوی پزشکی، کمیته ی تحقیقات دانشجویی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران فائزه فائزه موحدیان فر، faezeh movahhedianfar medical student, student research committee, faculty of medicine, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranدانشجوی پزشکی، کمیته ی تحقیقات دانشجویی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران منیبا منیبا بیجاری، moniba bijari medical student, student research committee, faculty of medicine, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranدانشجوی پزشکی، کمیته ی تحقیقات دانشجویی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ملیحه ملیحه ضیائی، maliheh ziaee proficient in community medicine, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranمتخصص پزشکی اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

چکیده

مقدمه: خشم و پرخاشگری با پیامدهای فردی و اجتماعی و عوارض جسمی بسیاری همراه است. رفتارهای پرخاشگرانه، موفقیت­ شغلی و تحصیلی افراد را نیز تحت تاثیر قرار می­دهد. هدف این مطالعه، ارزیابی رفتارهای پرخاشگری و پیشگوهای آن در بین جمعیت عمومی شهر مشهد در سال 1393 می­باشد. روش­کار: در این مطالعه­ی توصیفی-مقطعی، تعداد 656 نفر در مشهد در سال 1393 بررسی شدند. مطالعه با استفاده از پرسش­نامه­ی پرخاشگری باس-پری با مراجعه به مکان­های عمومی شهر انجام شد. تحلیل داده­ها با آمار توصیفی، آزمون­های تی، من­ویتنی و رگرسیون خطی با کمک نرم­افزار spss نسخه­ی 5/11 انجام شد. یافته­ها: میانگین سنی شرکت­کنندگان، 54/10±68/27 سال در زنان و 72/12±83/29 سال در مردان بود. تحلیل نتایج به ترتیب امتیازات 37/23 و 17/22 برای حیطه­ی فیزیکی، 30/12 و 15/13 برای حیطه­ی کلامی، 31/17 و 99/15 برای خشم، 57/19 و 06/18 برای ستیزه­گری را برای مردان و زنان نشان داد که در تمام موارد، تفاوت نمرات زنان و مردان از نظر آماری معنی­دار بودند (05/0>p). از نظر متغیرهای جمعیت­شناختی، موارد سن، وضعیت ازدواج، سابقه­ی طلاق، نازایی و بیماری جسمی، هم­چنین سابقه­ی جریمه­ی رانندگی، زندان و سوء­مصرف الکل، پیش­گویی­کننده­ی حیطه­های گوناگون رفتارهای پرخاشگری بودند. نتیجه­گیری: بنا بر نتایج، رفتارهای پرخاشگری در ابعاد ستیزه­گری، خشم و فیزیکی به طور بارزی در میان مردان بالاتر است در حالی که امتیاز رفتارهای پرخاشگری کلامی در زنان بالاتر بود.