مقاله

رابطه ی انواع بدرفتاری در دوران کودکی با شفقت بر خود و سلامت روانی در افراد متاهل

مهدی مهدی رستمی، mehdi rostami m.sc. in counseling, islamic azad university, khomein science and research branchکارشناسی ارشد مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات خمین منصور منصور عبدی، mansour abdi assistant professor of psychology, arak universityاستادیار گروه روان شناسی، دانشگاه اراک حسن حسن حیدری، hassan heidari assistant department of psychology, islamic azad university, science and research branch khomeinاستادیار گروه روان شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات خمین

چکیده

مقدمه: هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه­ی بین انواع بدرفتاری در دوران کودکی با شفقت بر خود و سلامت روانی در افراد متاهل بود. روش­کار: در این مطالعه­ی توصیفی–تحلیلی مقطعی، 350 نفر (زن و مرد) متاهل ساکن شهر تهران در سال 1392 به صورت تصادفی با روش نمونه­گیری خوشه­ای چندمرحله­ای انتخاب شدند و پرسش­نامه­های خودگزارشی کودک­آزاری، شفقت بر خود و سلامت عمومی را تکمیل نمودند. پرسش­نامه های 13 شرکت­کننده به دلیل نقص، حذف و پرسش­نامه­های 337 نفر مورد ارزیابی قرار گرفت. برای تحلیل داده­های از نرم­افزار spss نسخه­ی 19 و آزمون همبستگی پیرسون، رگرسیون خطی و چندگانه استفاده شد. یافته­ها: بین بدرفتاری و شفقت بر خود رابطه­ی منفی و معنی­داری وجود دارد (001/0>p و 521/0- =r). بین بدرفتاری و سلامت عمومی همبستگی مثبت و معنی­داری وجود دارد (001/0>p و 306/0=r). نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که خرده­مقیاس­های آزار جسمی، آزار عاطفی و خرده­مقیاس غفلت، پیش­بین­های معنی­داری برای شفقت بر خود هستند. خرده­مقیاس غفلت بیشترین سهم را در تبیین شفقت بر خود دارد. هم­چنین تنها خرده­مقیاس آزار عاطفی قادر به پیش­بینی سلامت عمومی می­باشد (001/0>p). نتیجه­گیری: نتایج نشان داد هر چقدر فرد در دوران کودکی آزار بیشتری را تجربه کرده باشد از میزان شفقت بر خود کمتری در بزرگسالی برخوردار است، هم­چنینهر چقدر فرد در دوران کودکی آزار بیشتری را تجربه کرده باشد از میزان علایم روانی بیشتری در بزرگسالی برخوردار است.

اسناد مشابه