مقایسه ی اثربخشی دو رویکرد خانواده درمانی مبتنی بر طرح واره درمانی و نظام عاطفی بوون بر طرح واره های ناسازگار اولیه در مراجعان متقاضی طلاق شهر سقز
چکیده
این پژوهش با هدف بررسی مقایسهی اثربخشی خانوادهدرمانی مبتنی بر طرحوارهدرمانی و نظام عاطفی بوون بر طرحوارههای ناسازگار اولیه در مراجعان متقاضی طلاق شهر سقز صورت گرفت. روشکار: طرح این پژوهش از نوع آزمایشی به شیوهی پیشآزمون-پسآزمون با گروه شاهد بوده است. جامعهی تحقیق شامل مراجعان متقاضی طلاق به مراکز مشاورهای شهرستان سقز واقع در استان کردستان در سال 1388 بوده است. از این جامعه، 66 مراجع به شیوهی تصادفی ساده طی چند مرحله انتخاب شدند. به شیوهی جایگزینی تصادفی، افراد در سه گروه 22 نفری قرار گرفتند. با استفاده از پرسشنامهی طرحوارهی ناسازگار یانگ ویرایش سوم (90 سئوالی) میزان متغیر وابستهی طرحوارههای ناسازگار اولیه در مراجعان اندازهگیری شد (پیشآزمون). بعد از مداخلهی فردی بر دو گروه آزمون به تعداد 8 جلسه، سرانجام میزان تغییر متغیر وابسته در سه گروه مجددا اندازهگیری گردید (پسآزمون) و از تحلیل کوواریانس چندمتغیره برای بررسی میزان تاثیر پیشآزمون و روش درمانی استفاده شد. یافته ها: نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیری نشان داد که بین مراجعان متقاضی طلاق گروههای آزمون و شاهد در متغیر وابستهی طرحوارههای ناسازگار اولیه، تفاوت معنیداری وجود دارد (0001/0p<، 06/80=f). نتیجه گیری: بهاین ترتیب، فرضیههای مبنی بر اثربخشی خانوادهدرمانی مبتنی بر طرحوارهدرمانی و نظام عاطفی بوون بر طرحوارههای ناسازگار اولیه، تایید شدند. همچنین بر اساس نتایج، دو روش درمانی اثر تقریبا یکسانی داشتند.