بررسی فراوانی تظاهرات آسیب شناسی روانی در بیماران مبتلا به پسوریازیس در شهرستان سمنان
چکیده
مطالعه حاضر سعی کرده است تا شیوع آسیبشناسی روانی در مبتلایان به پسوریازیس در نمونهای از بیماران ایرانی را مورد ارزیابی قرار دهد. روشکار: در این مطالعهی مقطعی، 70 بیمار با تشخیص قطعی پسوریازیس مزمن، مراجعهکننده به درمانگاههای پوست شهرستان سمنان در طول نیمهی اول سال 1387، مورد مطالعه قرار گرفتند. شدت بیماری پسوریازیس با استفاده از شاخص تعیین شدت و مساحت پسوریازیس (pasi) طبقهبندی گردید. تظاهرات آسیبشناسی روانی بیماران نیز با استفاده از پرسشنامهی 90 سئوالی علایم روانی (scl-90) ارزیابی شد. مقایسه میان متغیرهای طبقهای بین گروهها از طریق آزمون مجذور خی و تحلیل ارتباط میان متغیرهای پیوسته با استفاده از آزمون تی و یا آزمون منویتنی انجام گرفت. یافته ها: شایعترین آسیبشناسی روانی در بیماران مبتلا به پسوریازیس شامل علایم افسردگی (4/31 درصد)، وسواس (3/14درصد) و علایم اضطرابی (4/11درصد) بود. رابطهی مستقیم معنیدار بین شیوع افسردگی و ازمان پسوریازیس مشاهده گردید (013/0=p). به جز پرخاشگری و بدگمانی، شدت سایر علایم روانپزشکی با شدت پسوریازیس رابطهی معنیدار آماری داشتند (05/0< p). نتیجه گیری: آسیبشناسی روانی به ویژه علایم افسردگی، وسواس و علایم اضطرابی به طور قابل ملاحظهای در بیماران مبتلا به پسوریازیس مشاهده میگردند و این علایم با شدت و مدت بیماری پسوریازیس ارتباط قوی دارند.