مقایسه ی تاثیر درمان شناختی رفتاری با رویکرد اسلامی و درمان شناختی رفتاری کلاسیک بر سلامت روانی همسران شهدا و جانبازان
چکیده
پژوهش حاضر جهت بررسی اثربخشی درمان شناختیرفتاری مبتنی بر باورهای مذهبی در کاهش مشکلات روانشناختی همسران شهدا و جانبازان طراحی شد. روشکار: در یک کارآزمایی بالینی دوسوکور طی سالهای 88-1387 در شهر زاهدان، 60 نفر از همسران شهدا و جانبازان که در پرسشنامهی سلامت عمومی نمرهی غیرطبیعی کسب کرده بودند و علایم اضطراب و افسردگی آنان نیز از طریق مصاحبهی بالینی مورد تایید قرار گرفته بود، به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی به سه گروه مساوی تقسیم شدند. گروه اول 8 جلسه درمان شناختیرفتاری کلاسیک، گروه دوم 8 جلسه درمان شناختیرفتاری با رویکرد اسلامی وگروه سوم هیچ مداخلهای دریافت نکردند.پرسشنامههای سلامت عمومی و نگرشهای ناکارآمد در ابتدا و انتهای مداخله برای آزمودنیها تکمیل شد. نمرات آزمون با روش آماری ancovaتحلیل شدند. یافته ها: تفاوت میان نمرات 3 گروه معنیدار بود (01/0>p). آزمون تعقیبی نشانداد که اگر چه هر دو گروه مورد درمان (شناختیرفتاری با رویکرد اسلامی و کلاسیک) نسبت به گروه شاهد بهبود معنیداری را نشان میدادند (01/0>p) اما بین دو گروه با مداخلات درمانی مختلف، تفاوت معنیداری مشاهده نشد (05/0<p). نتیجه گیری: نتایج نشان داد که درمان شناختیرفتاری مبتنی بر رویکرد اسلامی اثری مشابه درمان شناختیرفتاری کلاسیک دارد.