بررسی کیفیت زندگی مرتبط با سلامت دهان و دندان در کودکان ۱۱ تا ۱۴ ساله ایرانی به وسیله شاخص child-oidp: قسمت دوم- تأثیرات اجتماعی-دندانی

فرناز یونسیان، farnaz younessian dental school, shahid beheshti university of medical sciences, tehran–iran.دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی عاطفه صفار شاهرودی، atefe saffarshahroodi dental school, tehran university of medical sciences, tehran–iranدانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران. گلناز کاوند، golnaz kavand epidemiology and general health, usaگروه اپیدمیولوژی و بهداشت عمومی، آمریکا. مجتبی دری، mojtaba dorri epidemiology and general health department, ucl college, london-uk.گروه اپیدمیولوژی و بهداشت عمومی، دانشگاه کالج لندن (ucl)، آمریکا. علیرضا اکبرزاده باغبان، alireza akbarzadeh bagheban endodontics research center, shahid beheshti university of medical sciences, tehran–iran.دانشکده پیراپزشکی و مرکز تحقیقات اندودانتیکس، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی. محمدحسین خوشنویسان، mohammad hossein khoshnevisan dental school, shahid beheshti university of medical sciences, tehran–iran.دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی

چکیده

سابقه و هدف : با توجه به شیوع بالای بیماری های پریودنتال و پوسیدگی دندان و توجه روزافزون به استفاده از مفهوم کیفیت زندگی در تصمیم گیری های کلینیکی، این مطالعه با هدف بررسی تأثیرات اجتماعی-دندانی (socio-dental impacts) بیماری های پریودنتال و پوسیدگی در کودکان به کمک شاخص child-oidp صورت پذیرفت. مواد و روشها : در مطالعه توصیفی-تحلیلی حاضر، تعداد 310 دانش آموز راهنمایی شهر تهران پس از انجام مصاحبه و تکمیل پرسشنامه child-oidp ، تحت معاینه کلینیکی قرار گرفته، تعداد دندان های پوسیده، شاخص ساده شده بهداشت دهان ( ohi-s ) و خونریزی حین پروبینگ ( bop ) آنها ثبت شد. آزمون های آماری مورد استفاده independent sample t ، chi-square و binary logistic regression بودند. یافته ها : میانگین تعداد دندان های پوسیده در پسران به صورت معنی داری بیش از دختران بود (001/0= p ) . همچنین میانگین شاخص ساده شده بهداشت دهان ( ohi-s ) در پسران بیشتر از دختران بود (00/0= p ). حدود 6/30 درصد از کودکان اختلال در عملکردهای روزانه را به واسطه مشکلات مرتبط با بیماری های پریودنتال ( csi- periodontal ) و 8/34 درصد از کودکان اختلال در عملکردهای روزانه را به واسطه مشکلات مرتبط با پوسیدگی دندانی ( csi- caries ) ابراز نمودند. احتمال گزارش کردن csi-periodontal توسط دختران 8/1 برابر پسران بود. عدم استفاده از مسواک با csi-periodontal و csi-caries ، همچنین پوسیدگی با csi-caries رابطه معنی داری را نشان داد(05/0> p )؛ اما رابطه ohi-s و bop با csi-periodontal معنی دار نبود (05/0< p ). نتیجه گیری: برخلاف خونریزی از لثه و ohi-s ، پوسیدگی با اختلال در کیفیت زندگی کودکان رابطه معنی داری داشت. بنابراین child-oidp می تواند در ارزیابی نیازهای درمانی مربوط به پوسیدگی در کودکان 11 تا 14 ساله مورد استفاده قرار بگیرد.