بررسی تغییرات فراساختاری غشای پایه اپی تلیوم لومینال رحم موش به دنبال استفاده از داروهای محرک تخمک گذاری
چکیده
چکیده زمینه : غشای پایه آندومتر رحم نقش مهم و اساسی در لانهگزینی جنین دارد. مطالعه ها نشان داده اند که میزان لانهگزینی در سیکلهای تحریکی نسبت به سیکلهای طبیعی به دلیل اثرات سوء داروهای بهکار گرفته شده بر روی بافت آندومتر کمتر است. هدف : مطالعه بهمنظور تعیین تغییرات فراساختاری غشای پایه آندومتر رحم موش به دنبال استفاده از داروهای محرک تخمک گذاری انجام شد. مواد و روشها : این مطالعه تجربی در سال1384 در بوشهر و قزوین انجام شد. نمونههای بافتی از آندومتر 30 موش حامله با سیکل طبیعی (گروه شاهد) و 30 موش حامله با سیکل تحریکی (گروه تجربی) در زمان لانهگزینی (120 ساعت پس از تزریق hcg) تهیه شد. تحریک تخمک گذاری با تزریق pmsg (10 واحد) و hcg (10 واحد) انجام شد. نمونهها برای بررسی با میکروسکوپ الکترونی آماده شدند و مطالعه کیفی (از جهت کدورت الکترونی) و کمی (افزایش ضخامت غشای پایه) بر روی میکروگرافها انجام گرفت. دادهها با آزمون آماری من ویتنی تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها : مطالعه کیفی، توسعه قابل ملاحظه rer، افزایش تعداد میتوکندریها و افزایش کدورت الکترونی غشای پایه را در گروه تجربی نشان داد. مطالعه کمی نیز افزایش ضخامت کلی غشای پایه و ضخامت ناحیه تیره را در گروه تجربی (0777/0 283/0 و 00827/0158/0) در مقایسه با گروه شاهد (0082/0239/0 و 0111/0155/0) نشان داد که این اختلاف از نظر آماری معنیدار بود (05/0p<). نتیجهگیری : با توجه به یافتهها ممکن است داروهای محرک تخمک گذاری با تغییر در ساختمان غشای پایه آندومتر، سبب کاهش لانهگزینی شوند.