تأثیر خود- استنادی نویسنده بر ضریب تأثیر مجلات پزشکی ایرانی در دو نمایهنامه ی wos و isc
چکیده
مقدمه: تولید مجلات علمی پزشکی یکی از نمادهای توسعه ی سلامت در هر کشور است. تعداد استنادهای مجله در نمایهنامههای بینالمللی جلوهای از اهمیت آن در انتشار دانش سلامت است و در این میان سهم خود- استنادیها چشمگیرتر است. هدف از مطالعه ی حاضر مقایسه ی تأثیر خود- استنادی نویسنده در ضریب تأثیر مجلههای انگلیسی پزشکی ایرانی در پایگاههای وبگاه علوم (wos) و پایگاه استنادی علوم جهان اسلام (isc) بوده است. روش بررسی : به روش تحلیل استنادی مجله در پایگاه wos و عنوان در پایگاه isc در سالهای تا بررسی گردید. ضریب تأثیر از گزارشهای استنادی نشریات و خود- استنادی نویسنده با جستجو و مشاهده ی مستقیم ارجاعات در هر پایگاه گردآوری و به کاربرگه منتقل شد. ضریب تأثیر بدون خود- استنادی محاسبه گردید. ابزار تحلیل دادهها نسخه ی نرمافزار spss بود. برای مقایسه ی نرخ خود- استنادیهای مجلات مشترک از آزمون wilcoxon و برای مجلات غیر مشترک از آزمون mann-whitney استفاده شد. برای تعیین همبستگی خود- استنادی با ضریب تأثیر در پایگاه wos از آزمون pearson و در پایگاه isc به سبب چولگی دادهها از آزمون spearman استفاده شد. آزمون مقایسه ی همبستگی بین دو پایگاه، تحلیل covariance بود. یافتهها: نرخ خود- استنادی نویسنده در دو پایگاه تفاوت معنیداری نداشت (/