مقاله

بررسی اثر آنتاگونیست گیرنده trpv۱ (amg۹۸۱۰) بر سکته مغزی در مدل انسداد دائم شریان مغزی میانی در موش صحرایی نر

الهام حکیمی زاده، elham hakimizadeh dept. of physiology, physiology-pharmacology research center, rafsanjan university of medical sciences, pharmacology research center, rafsanjan university of medical sciences, rafsanjan, iran علی شمسی زاده، ali shamsizadeh dept. of physiology, physiology-pharmacology research center, rafsanjan university of medical sciences, رضا وزیری نژاد، reza vazirinejad dept. of epidemiology, rafsanjan university of medical sciences, rafsanjan, iran محمد کاظمی عرب آبادی، mohammad kazemi arababadi dept. of immunology, immunology of infectious diseases research center, rafsanjan university of medical sciences,rafsanjan, iran حسین رضازاده، hossein rezazadeh dept. of immunology, immunology of infectious diseases research center, rafsanjan university of medical sciences,rafsanjan, iran مسعود مبینی، masoud mobini dept. of physiology, physiology-pharmacology research center, rafsanjan university of medical sciences, pharmacology research center, rafsanjan university of medical sciences, rafsanjan, iran وحید احسانی

چکیده

مقدمه: (transient receptor potential vanilloid) trpv1 یک کانال کاتیونی غیر انتخابی با نفوذپذیری بالا به یون کلسیم است و همچنین در تکامل درد نوروژنیکی و التهاب نقش دارند. از سوی دیگر افزایش کلسیم داخل سلولی در وخیم شدن سکته نقش دارد. از این رو در این مطالعه بر آن شدیم تا اثر آنتاگونیست گیرنده trpv1 (amg9810) بر پیامد سکته مغزی در مدل انسداد دائم شریان مغزی میانی را بررسی کنیم. روشها: در این مطالعه تجربی، 24 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار در محدوده وزنی 250 تا 300 گرم بطور تصادفی در سه گروه کنترل، درمان و شم تقسیم شدند. سکته مغزی از طریق انسداد دائم شریان مغزی میانی القاء شد. حیوانات مبتلا به سکته مغزی آنتاگونیست گیرنده trpv1 (amg9810) و حلال (dmso) در 3 ساعت بعد از جراحی دریافت کردند. سپس حجم سکته با رنگ آمیزی ttc و اختلالات حسی حرکتی با آزمون های sticky test و hanging test ، یک ، سه و هفت روز بعد از القای سکته اندازه گیری و مورد مقایسه قرار گرفت. یافته ها: نتایج این مطالعه نشان داد یک هفته پس از سکته مغزی، amg9810 ، حجم منطقه قشری دچار سکته (p< 0.05) ، sticky test را کاهش داد ( p< 0.001) . hanging test را افزایش داد (p< 0.01 ). نتیجه گیری: مهار گیرنده trpv1 حجم سکته و اختلالات حسی- حرکتی متعاقب سکته مغزی مدل انسداد دائم شریان مغزی میانی را کاهش می دهد.

اسناد مشابه