مقاله

اثر مورفین بر تغییرات فاکتورهای آپوپتوزی parp ,caspase-۳ و نسبت bax/bcl-۲ در هسته اکومبنس در مدل ترجیح مکان شرطی در موش بزرگ آزمایشگاهی

چکیده

مقدمه: هسته ی اکومبنس(nac) نقش مهمی در رفتارهای انگیزشی و هدفمند در مدار پاداش ایفا می کند. برخی یافته ها نشان می دهد که مورفین در نورون ها آپوپتوز را القا می کند. در حالیکه سایر شواهد نشان می دهد که مورفین می تواند نقش حفاظتی در برابر آپوپتوز نورون ها داشته باشد. در این مطالعه به منظور بررسی اثر مورفین بر آپوپتوز در هسته اکومبنس موش آزمایشگاهی، تغییرات فاکتورهای آپوپتوزی ارزیابی شد. مواد و روش ها: به منظور بررسی القای فاکتورهای آپوپتوزی در nac بعد از تزریق میان مدت مورفین به موش ها در سه دوز مختلف (5/0، 5 و 10 میلی گرم بر هرکیلوگرم) در روش ترجیح مکان شرطی، میزان تغییرات فاکتورهای آپوپتوزی parp ,caspase-3 ونسبت bax/bcl-2در هسته اکومبنس با روش مولکولی وسترن بلات مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته ها: نتایج ما نشان داد مقدار فاکتورهای آپوپتوزی در همه ی گروه های تحت تیمار مورفین افزایش می یابد. در هسته اکومبنس بیشترین میزان افزایش (p<0.01) parp ,(p<0.01) caspase-3 و نسبت (p<0.01) bax/bcl-2 در مقایسه با گروه کنترل سالین در کمترین دوز مورفین (5/0میلی گرم در هر کیلوگرم) می باشد، در حالی که در دوزهای دیگر چنین افزایشی دیده نمی شود. بحث: افزایش میزان فاکتورهای آپوپتوزی در گروه های تحت تیمار مورفین در مقایسه با گروه کنترل نشان دهنده ی تاثیر مورفین از طریق گیرنده ای با بیشترین میل اتصالی به گیرنده های اپیوئیدی بر مکانیسم های مولکولی موثر بر آپوپتوز می باشد. به نظر می رسد با افزایش دوزهای مورفین، گیرنده های اپیوئیدی دیگری فعال شده اند که اثرات حفاظتی در برابر اثرات آپوپتوزی در نورون های هسته اکومبنس اعمال کرده اند.

اسناد مشابه