استرس مزمن نا همگن ترتیبی رفتارهای دردی ناشی از آزمون فرمالین را در موش صحرایی نر افزایش می رهد.
چکیده
مقدمه: استرس ناهمگن مزمن ممکن است به طور بهتری اثرات استرس مزمن را بر رفتار دردی ارزیابی کند. در این مطالعه اثرات استرس ناهمگن ترتیبی بر آستانه درد در دو مدل آزمون فرمالین و صفحه داغ بررسی شد. روش ها: در این پژوهش از موشهای صحرایی سفید نر در محدوده ی وزنی 220 تا 300 گرم استفاده گردید. حیوانات در دوگروه با استرس و بدون استرس تقسیم بندی گردیدند. استرس ناهمگن مزمن شامل محرومیت غذایی، محرومیت از آب، استرس بیحرکتی، بیحرکتی در دمای 4 درجه سانتی گراد، شنای اجباری و استرس اجتماعی برای گروه های استرسی استفاده شد. آزمون فرمالین به عنوان مدل درد التهابی شیمیایی و آزمون صفحه داغ به عنوان مدل درد گرمایی حاد استفاده شد. یافته ها : در حالی که وزن بدن موش های بدون استرس در طول مدت آزمایش افزایش داشت، وزن گروه های تحت استرس کاهش یافت. گروه های تحت استرس ناهمگن مزمن افزایش در زمان تاخیر در ازمون صفحه داغ را نشان دادند. استرس ناهمگن مزمن در گروه موش های صحرایی باعث افزایش رفتارهای دردی در هر دو بخش ابتدایی و انتهایی فاز 2 ازمون فرمالین شد. نتیجه گیری : مدل استرس ناهمگن ترتیبی می تواند در ارزیابی مکانیسم های پایه اثر استرس بر درد مفید باشد و روشی برای بررسی دارو های ضددرد برای درمان بیماری های دردناک با منشاء استرسی قوی پیشنهاد می کند.