بررسی مصرف خودسرانه دارو در میان دانشجویان دانشگاه های شهر اردبیل در سال ۱۳۸۹
چکیده
زمینه و هدف : مصرف دارو یکی از مهمترین روشهای درمان بیماری است، ولی مصرف غیرمنطقی و خودسرانه داروها علاوه بر عدم درمان بیماری باعث ایجاد عوارض دارویی در طولانی مدت می شود . این بررسی با هدف سنجش میزان مصرف خودسرانه دارو در بین دانشجویان دانشگاههای شهر اردبیل انجام گردید . روش کار: این مطالعه توصیفی مقطعی در سال 1389 بر روی 300 نفر از دانشجویان دانشگاههای شهر اردبیل (دانشگاههای محقق، آزاد، علوم پزشکی و پیام نور) اجرا گردید. روش نمونهگیری از نوع تصادفی ساده و نمونهها به صورت کاملا تصادفی از بین دانشجویان چهار دانشگاه انتخاب و اطلاعات از طریق پرسشنامه جمعآوری گردیدند. برای تجزیه و تحلیل دادهها از روشهای آمار توصیفی و تحلیلی در قالب جدول و آزمون آماری کای دو در نرم افزار spss نسخه 16 استفاده گردید. یافته ها : میانگین سنی دانشجویان 2 ± 64/20 سال و 3/23% دانشجویان متاهل و 7/76% مجرد بودند و از بین دانشجویان متاهل 9/92% غیر پزشکی و 1/7% پزشکی بودند. میزان شیوع مصرف خودسرانه دارو در دانشجویان مورد بررسی بیش از 83% بود. بالاترین میانگین امتیاز نگرش دانشجویان در سئوالات نگرشی مربوط به بیخطر بودن داروهای مصرفی بود. نداشتن وقت برای مراجعه به پزشک، اعتقاد به بدون عارضه بودن داروها و فروش دارو بدون نسخه توسط داروخانه ها، از شایعترین عوامل موثر بر مصرف خودسرانه دارو بودند. نتیجهگیری : با توجه به میزان بالای مصرف خودسرانه دارو در بین دانشجویان که بخشی از قشر تحصیل کرده اجتماع میباشند. لازم است تدابیری در راستای آموزش و اطلاع رسانی صحیح در جهت کاهش مصرف خودسرانه دارو اتخاذ گردد.