بررسی عوامل خطر و علل باکتریال عفونت های بیمارستانی درnicu و picu در بیمارستان های مرکز طبی کودکان و بهرامی از مهر ماه ۱۳۸۶ تا پایان شهریور ۱۳۸۷
چکیده
مقدمه و هدف : عفونت های بیمارستانی، میزان مرگ و میر وطول مدت بستری را افزایش می دهد و باید به عنوان یک مشکل مخاطرهآمیز سلامت مد نظر قرار گیرند. هدف از مطالعه حاضر بررسی ریسک فاکتورها و مقاومت باکتریایی در عفونتهای بیمارستانی در بخشهای مراقبتهای ویژه نوزادان ( nicu ) و کودکان ( picu ) در بیمارستانهای مرکز طبی کودکان و بهرامی میباشد. روش کار : مطالعه به صورت توصیفی مقطعی و آینده نگر از ابتدای مهر ماه 1386 تا پایان شهریور ماه 1387 در بخش های nicu و picu بیمارستان های مرکز طبی کودکان و بهرامی تهران انجام گرفت. بیمارانی که پس از 48 ساعت بعد از بستری دچار علائم عفونت شده بودند مورد مطالعه قرار گرفتند. عوامل عفونی توسط آزمون های استاندارد میکروبشناسی شناسایی شدند و حساسیت میکروبی به آنتی بیوتیک ها با استفاده از روش انتشار در آگار صورت گرفته و عوامل خطر شامل نوع بیمارستان، نوع بخش، سابقه بستری، نقص ایمنی، تب، کاتتر وریدی، کاتتر ادراری، ساکشن، تغذیه وریدی، شنت مغزی، عمل جراحی با تکمیل پرسشنامه جمع آوری و دادهها با استفاده از نرم افزار spss مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها : در این مطالعه مجموعاً 70 بیمار به عفونت بیمارستانی دچار شده بودند بطوریکه شیوع عفونت های بیمارستانی 3/9% بوده و از نظر نوع آلودگی های میکروبی در بیماران مبتلا، پسودوموناس آیروژنوزا 3/24% و کلبسیلا پنومونی 6/18% و اینتروباکتر 14/3% از شایعترین باکتری های جدا شده در بیماران بودند. محل بیمارستان و استفاده از ساکشن و عمل جراحی از شایعترین ریسک فاکتورهای مرتبط با عفونت های بیمارستانی بوده اند (05/0 > p ). نتیجه گیری: یافته های ما نشان داد که محل بیمارستان و استفاده از ساکشن و همچنین نوع عمل جراحی از شایعترین عوامل خطر و پسودوموناس آئروژینوزا و کلبسیلا پنومونیه و اینتروباکتر از شایعترین عوامل میکروبی بوده اند که نیازمند ارتقای فرآیند های مرتبط با آن به منظور بهبود وضعیت عفونت های بیمارستانی می باشند.