ارتباط پره اکلامپسی با سندرم پای ﺑیقرار:یک مطالعه مورد- شاهدی

عذرا واحد، azra vahed msc student in midwifery, faculty of nursing and midwifery, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranدانشجوی کارشناسی ارشد مامایی، دانشکده پرستاری مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران معصومه کردی، masoumeh kordi assistant professor, department of midwifery, faculty of nursing and midwifery, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranمشهد: دانشکده پرستاری مامایی مشهد: دانشکده پرستاری مامایی فریبرز رضایی طلب، fariborz rezaeitalab assistant professor, department of neurological diseases, faculty of medicine, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranاستادیار، گروه بیماری های مغز و اعصاب، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران رضا مظلوم، reza mazlom lecturer, department of nursing, faculty of nursing and midwifery, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranمربی، گروه پرستاری، دانشکده پرستاری مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران مرضیه لطفعلی زاده، marzieh lotfalizadeh associate professor, department of obstetrics and gynecology, faculty of medicine, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranدانشیار، گروه گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران نگار اصغری پور، negar asgharipour assistant professor, department of cclinical psychology, faculty of medicine, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranاستادیار، گروه روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

چکیده

سابقه و هدف: پره اکلامپسی یکی از سه علت اصلی مرگ زنان باردار است. عوامل متعددی از جمله سبک زندگی، استرس روانی واختلالات خواب در بروز پره اکلامپسی نقش دارند. مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط پره اکلامپسی با ﺳﻨﺪرم پای بیقرار انجام شد. مواد و روش ها: این مطالعه مورد- شاهدی در سال 1393 روی 150 زن باردار مبتلا به پره اکلامپسی و 150 زن سالم مراجعه کننده به مراکز بهداشتی- درمانی و بیمارستان های دانشگاهی شهر مشهد انجام گرفت. تشخیص پره اکلامپسی بر اساس فشارخون سیستولی مساوی یا بیش تر از 140 میلی متر جیوه و یا فشارخون دیاستولی مساوی یا بیش تر از 90 میلی متر جیوه همراه با دفع ادراری پروتئین به میزان 300 میلی گرم در ادرار24 ساعته بود وابتلای آن ها به سندرم پای بیقرار بر اساس ﻣﻌﻴﺎرﻫﺎی تشخیصی اﻧﺠﻤﻦ ﺑﻴﻦ اﻟﻤﻠﻠﻲ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﺳﻨﺪرم پای بی قرار تعیین شد.تجزیه و تحلیل آماری با استفاده از آزمون های آماری کای دو، نسبت شانس، تی- مستقل، من ویتنی و مدل رگرسیون لجستیک انجام شد. میزان p کم تر از 05/0 معنی دار در نظرگرفته شد. یافته ها: یافته ها نشان داد بین پره اکلامپسی و سندرم پای بیقرار ارتباط معنی داری وجود دارد(001/0 p<) به طوری که 3/15درصد از افراد مبتلا به پره اکلامپسی و 3/7 درصد از افرادغیر مبتلا، سندرم پای بیقرارداشتند. در گروه مبتلا به پره اکلامپسی شانس مواجهه با سندرم پای بیقرار 28/2 برابر گروه سالم بود (88/4-07/1 ci95%: ,28/2 or=). استنتاج: با توجه به افزایش خطر پره اکلامپسی در افراد مبتلا به سندرم پای بیقرار می توان طی مراقبت های دوران بارداری سندرم پای بیقرار را به عنوان یک فاکتور خطر در نظر داشت.