ارزیابی باقیمانده حشره کش اتیون در خیار گلخانه ای و کاهش آن با روش های مختلف: مطالعه موردی شهر همدان در سال ۱۳۹۴

امین پیرمغانی، amin pirmoghani msc student in environmental health engineering, school of public health, hamadan university of medical sciences, hamadan, iranکارشناس ارشد مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران رضا شکوهی، reza shokoohi associate professor, department of environmental health engineering, school of public health, hamadan university of medical sciences, hamadan, iranدانشیار، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران محمدتقی صمدی، mohammadtaghi samadi professor, department of environmental health engineering, school of public health, hamadan university of medical sciences, hamadan, iranاستاد، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران مصطفی لیلی، mostafa leili assistant professor, department of environmental health engineering, research center for health sciences, school of public health, hamadan university of medical sciences, hamadan, iranهمدان: دانشگاه علوم پزشکی همدان، دانشکده بهداشت، گروه مهندسی بهداشت محیط قدرت ا... روشنایی، ghodratollh roshanaei assistant professor, department of biostatistics and epidemiology, school of public health, hamadan university of medical sciences, hamadan, iranاستادیار، گروه آمار زیستی و اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران

چکیده

سابقه و هدف: در این مطالعه باقی مانده حشره کش اتیون در خیارگلخانه ای و تأثیر برخی فرآیندهای مؤثر در کاهش آن قبل از مصرف در طی سال 1394 در گلخانه های شهر همدان مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روش ها: پنج گلخانه به صورت تصادفی انتخاب و طی فصل بهار تعداد 90 نمونه برداشت و تأثیر مهم ترین تیمارها شامل شستشو به مدت دو دقیقه و نگهداری برای زمان های مختلف بر باقیمانده سم مورد بررسی قرار گرفت. برای سنجش باقی مانده سم از دستگاه hplc استفاده شد. یافته ها: بیش ترین و کم ترین باقی مانده اتیون یک ساعت بعد از سمپاشی برابر 63/1 و 31/1 میلی گرم برکیلوگرم اندازه گیری شد که بیش تر از حدود مجاز باقی مانده mg/kg 5/0 می باشد. ذخیره سازی به مدت 24 ساعت باعث کاهش باقی مانده سم به طور میانگین به میزان 2/43 درصد مقدار اولیه شد و فرآیند شستشو به مدت دو دقیقه در زیرآب به طور میانگین موجب 7/52 درصد کاهش مقدار باقیمانده سم شد. استنتاج: درصورت عدم مدیریت در میزان مصرف سم و هم چنین عدم رعایت دوره کارنس یا عدم شستشوی مناسب، مقدار باقی مانده می تواند بیش تر از حد مجاز بوده و تهدید جدی برای سلامت مصرف کنندگان در طولانی مدت باشد.