رابطه بین سبک زندگی ارتقاء دهنده سلامت خانواده با عادات خواب در کودکان ۶ تا ۱۱ ساله قزوینی

ملیحه اعظم حاج هاشم خانی، maliheh azam hajhashemkhani msc student in nursing, university of social welfare and rehabilitation sciences, tehran, iranدانشجوی کارشناسی ارشد پرستاری، گروه پرستاری، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران اصغر دالوندی، asghar dalvandi assistant professor, department of nursing, university of social welfare and rehabilitation sciences, tehran, iranتهران: دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، گروه پرستاری زهرا کاشانی نیا، zahra kashaninia assistant professor, department of nursing, university of social welfare and rehabilitation sciences, tehran, iranاستادیار،گروه پرستاری، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران مریم جوادی، maryam javadi assistant professor, department of nutrition, children growth research center qazvin university of medical sciences, qazvin, iranاستادیار، گروه تغذیه، مرکز تحقیقات رشد کودکان، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران اکبر بیگلریان، akbar biglarian assistant professor, department of statistics, university of social welfare and rehabilitation sciences, tehran, iranاستادیار، گروه آمار، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران

چکیده

سابقه و هدف: خانواده یکی از مهم ترین نهادهای جامعه و شکل دهنده شخصیت آدمی است. مطلوبیت، رضایت، خشنودی، کیفیت و کارکرد بهینه خانواده اعمال تأثیرگذار بر رشد، شکوفایی و پیشرفت اعضای خانواده هستند. سبک زندگی ارتقا دهنده سلامت خانواده عاملی ارزشمند و تاثیر گذار بر عادات فرزندان آن ها می باشد. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین سبک زندگی ارتقاء دهنده سلامت خانواده با عادات خواب در کودکان 6 تا 11 ساله قزوینی در سال 1393 است. مواد و روش ها: پژوهش حاضر از نوع توصیفی- تحلیلی و مقطعی است. جامعه پژوهش در این مطالعه شامل 278 خانواده و کودکان 6 تا 11 ساله (کلاس اول تا ششم ابتدایی) آن ها بود که در مدارس شهر قزوین (دولتی و غیر دولتی) و در دو ناحیه آموزش و پرورش مشغول به تحصیل بودند. نمونه گیری به صورت تصادفی خوشه ای انجام گرفت. داده ها با استفاده از پرسشنامه استاندارد سبک زندگی ارتقاء دهنده سلامت پروفایل 2 و پرسشنامه ابزار سنجش عادات خواب کودکان اونز جمع آوری و با آزمون ضریب همبستگی پیرسون، تی مستقل و آنالیز واریانس یک طرفه تحلیل شدند. یافته ها: نمره کل سبک زندگی ارتقا دهنده سلامت در خانوارهای مورد مطالعه برابر 48/125 بود. هم چنین نتایج نشان داد که بین مسئولیت پذیری خانواده در قبال سلامت با بیداری صبح کودک (00/0= sig، 12/0= r)، رشد معنوی خانواده با بیداری صبح کودک (00/0= sig، 14/0= r)، نمره کل سبک زندگی ارتقا دهنده سلامت در خانواده با بیداری صبح کودک (00/0= sig، 18/0= r) و روابط بین فردی در خانواده با خوابیدن کودک (00/0= sig، 19/0= r) رابطه معنی داری وجود دارد. استنتاج: براساس یافته های این پژوهش به نظر می رسد که خانواده دانش آموزان از سبک زندگی ارتقا دهنده سلامت متوسطی برخوردار بودند و به همین دلیل فرزندان آن ها عادات خواب نسبتاً خوبی داشتند. بنابراین، ارتقا سبک زندگی خانواده موجب اصلاح خواب کودکان خواهد شد.