بررسی پاسخ های هورمونی حاد نسبت به فعالیت های انقباضی کانسنتریک، اکسنتریک و کانسنتریک-اکسنتریک در مردان جوان سالم

behnam sedghi tarbiat modares university-department of physiotherapy، seddigheh kahrizi tarbiat modares university-department of physiotherapy، hmidreza zakeri endocrine and metabolism's research center of tehran university of medical sciences.، kobra omidfar endocrine and metabolism's research center of tehran university of medical sciences.، mazaher rahmani

چکیده

بررسی پاسخ های هورمونی حاد نسبت به فعالیت های انقباضی کانسنتریک، اکسنتریک و کانسنتریک-اکسنتریک در مردان جوان سالم چکیده: مقدمه: تمرین مقاومتی، یک محرک قوی برای افزایش حاد غلظت هورمونهای در گردش خون نظیر هورمون رشد (growth hormone) ، تستوسترون (testosterone) و کورتیزول است. بطور معمول تمرین مقاومتی شامل توالی انقباضاتeccentric (ecc) و concentric(con) می باشد که در برابر بارگذاری ثابت خارجی انجام می شود. هدف این مطالعه، تعیین پاسخ های متابولیک و هورمونی نسبت به فعالیت های انقباضی con و ecc و con - ecc به منظور توسعه ابزار و پروتکل های تمرین مقاومتی برای هر دو دسته ورزشکاران و بیماران درحال ریکاوری متعاقب ورزش، می باشد. روش ها: در این تحقیق، پاسخ های هورمونی حاد growth hormone (gh) ،total & free testosterone (tt & ft) و کورتیزول تعداد 10 مرد جوان سالم که سابقه انجام تمرینات مقاومتی بصورت غیر حرفه ای داشتند، را نسبت به 3 فعالیت انقباضی con ، ecc و con-ecc بررسی کردیم. پروتکل تمرین شامل 6 تمرین مقاومتی بود که 3 تمرین مربوط به upper body و 3 تمرین مربوط به body lower بود. افراد شرکت کننده 3 فعالیت انقباضی را در 3 روز جدا با فاصله حداقل یک هفته و در زمان یکسانی از روز انجام دادند. پروتکل تمرین به صورت انجام set 4 در هر تمرین، 10 تکرار در set و 90 ثانیه استراحت بین set ها و تمرینات بود. فعالیت های con و ecc به ترتیـــب با شـدت con 10-rm 80% و con 10-rm) 120%(80% انجام شد و با توجه به اصل نیروی برابر در مورد 3 فعالیت انقباضی و بر اساس محاسبات انجام شده، شدت تمرین در فعالیت con- ecc برابر con 10-rm 88% بود. نمونه های خون در زمان های قبل، بلافاصله، 15 و30 دقیقه پس از تمرین جمع آوری شد. یافته ها: gh در اثر 3 فعالیت انقباضی con ، ecc و con-ecc افزایش یافت ولی تنها پس از تریال های conو con-ecc افزایش معنی داری یافت. ft & tt در اثر هر 3 فعالیت، به طور معنی داری افزایش یافت و کورتیزول متعاقب هر3 فعالیت انقباضی، به طور معنی داری کاهش یافت. نتیجه گیری: علی رغم وجود افزایش معنی دار در پاسخ حاد tt، ft و کاهش معنی دار در پاسخ کورتیزول در اثر فعالیت های انقباضی con ، ecc و con-ecc ، تفاوت معنی داری بین این 3 فعالیت انقباضی مشاهده نشد، که این امر بیانگر اینست که پاسخ این هورمون ها تحت تاثیر نوع فعالیت انقباضی قرار نگرفته است. همچنین، بین پاسخ gh حاد مربوط به این 3 فعالیت، تفاوت معنی داری مشاهده شد، که این امر بیانگر اینست که gh علاوه بر شدت و حجم تمرین، به نوع فعالیت انقباضی و میزان فراخوانی واحدهای حرکتی نیز وابسته است