بررسی میزان شیوع سرمی عفونت توکسوکارا در افراد بزرگسال دارای ائوزینوفیلی در شهرستان بابل- سال ۱۳۹۲

سیده فاطمه ابراهیمی فرد، seyedeh fatemeh ebrahimifard msc student in parasitology, faculty of medicine, mazandaran university of medical sciences, sari, iranدانشجوی کارشناسی ارشد انگل شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران مهدی فخار، mahdi fakhar associate professor, molecular and cell biology research center, department of parasitology and mycology, mazandaran university of medical sciences, sari, iranدانشیار، مرکز تحقیقات بیولو‍‍‍‍ژی سلولی و مولکولی، گروه انگل شناسی و قارچ شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران مهدی شریف، mehdi sharif professor, department of parasitology and mycology, toxoplasmosis research center, mazandaran university of medical sciences, sari, iranساری: کیلومتر 17 جاده فرح آباد، مجتمع دانشگاهی پیامبر اعظم، دانشکده پزشکی سید داوود نصراله پورشیروانی، seyed davood nasrollahpoor shirvani assistant professor, department of public education, faculty of medicine, babol university of medical sciences, babol, iranاستادیار، گروه آموزش عمومی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران

چکیده

چکیده سابقه و هدف: توکسوکاریازیس یکی از بیماری های انگلی مشترک بین انسان و حیوان با ائویوزینوفیلی بالا است و عوامل آن توکسوکارا کنیس وتوکسوکارا کتی از آسکاریس های (ascarids) سگ و گربه هستند. هدف از این مطالعه تعیین میزان شیوع سرمی آنتی بادی igg ضدتوکسوکارا در افراد بزرگسال سالم دارای ائوزینوفیلی مراجعه کننده به مرکز بهداشت شهرستان بابل و تعیین عوامل خطر آن بود. مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی- تحلیلی به صورت مقطعی در سال 1392 انجام گرفت. جامعه پژوهش افراد مراجعه کننده (6984 نفر) جهت بررسی های معمول شاخص های خونی به آزمایشگاه مرکز بهداشت بابل بوده که 322 نفر با سن بالای 15 سال دارای ائوزینوفیلی بالای ده درصد وارد مطالعه شدند و اطلاعات افراد در پرسشنامه ثبت گردید. سپس سرم افراد منتخب از نمونه خون جدا و در دمای 20- درجه نگهداری و توسط آزمایش الیزا، آنتی بادی igg ضد توکسوکارا مورد بررسی قرار گرفت. داده های جمع آوری شده با استفاده از آزمون آماری کای دو و توسط نرم افزار spss نسخه 16 مورد تحلیل قرار گرفت. یافته ها: در مجموع، از 322 نفر مورد بررسی، 76 نفر (5/23 درصد) با ائوزینوفیلی بالای ده درصد، آنتی بادی ضد توکسوکارا آن ها مثبت بود که از این تعداد، 45 نفر (2/59 درصد) نفر مذکر بودند. بین محل سکونت (با بالاتر بودن میزان آن در روستا) (001/0=p) و شغل (با بالاتر بودن میزان آن در کشاورزان) (005/0=p) و شیوع عفونت توکسوکارا رابطه معنی دار وجود داشت. استنتاج: نتایج این مطالعه نشان داد کشاورزان و روستائیان در معرض خطر بیش تری برای ابتلا ئ به این عفونت قرار دارند. لذا پیشنهاد می گردد سطح آگاهی گروهای مذکور را افزایش داده و کنترل بیماری در سگ های ولگرد منطقه در اولویت قرار گیرد.