کیفیت گذران اوقات فراغت در زنان حاشیه نشین و ارتباط آن با کیفیت زندگی مرتبط با سلامت

رامین قاسمی، ramin ghasemi in social welfare, social development and health promotion research center, kermanshah university of medical sciencesمرکز تحقیقات توسعه اجتماعی و ارتقاء سلامت دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه نادر رجبی گیلان، nader rjabi gilan in social research, social development and health promotion research center, kermanshah university of medical sciencesمرکز تحقیقات توسعه اجتماعی و ارتقاء سلامت دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه سهیلا رشادت، soheyla reshadat center of excellence for community oriented medicine education, social development and health promotion research center, kermanshah university of medical sciencesقطب علمی پزشکی جامعه نگر، مرکز تحقیقات توسعه اجتماعی و ارتقاء سلامت دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه فاتح توانگر، fateh tavangar in social development and welfare planning, department of social welfare, university of social welfare and rehabilitation sciencesدپارتمان رفاه اجتماعی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی تهران شهرام سعیدی، shahram saedi in urban geography, social development and health promotion research center, kermanshah university of medical sciencesمرکز تحقیقات توسعه اجتماعی و ارتقاء سلامت دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه مسلم صوفی، moslem soofi in health economics, social development and health promotion research center, kermanshah university of medical sciencesمرکز تحقیقات توسعه اجتماعی و ارتقاء سلامت دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه

چکیده

سابقه و هدف: چگونگی گذران اوقات فراغت بازتابی از سبک زندگی افراد بوده و با سلامت آنان مرتبط است. این مطالعه به بررسی حیطه های مختلف گذران اوقات فراغت در زنان حاشیه نشین شهر کرمانشاه و ارتباط آن با کیفیت زندگی مرتبط با سلامت می پردازد. روش کار: در این پژوهش مقطعی، 574 نفر از زنان ساکن محلات حاشیه نشین شهر کرمانشاه با روش نمونه گیری چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزارهای تحقیق شامل چک لیست دموگرافیک، پرسشنامه کیفیت زندگی whoqol-bref و پرسشنامه محقق ساخته نحوه گذران اوقات فراغت بود. داده ها با استفاده از نرم افزار spss.18 و با کمک آزمون های همبستگی پیرسون، تی مستقل، آنالیز واریانس و رگرسیون خطی چندمتغیره، تحلیل شد. یافته ها: میانگین سنی پاسخگویان 12.9±32.5 سال بود و حدود 23 درصد آنان از نحوه گذران اوقات فراغت خود اصلاً رضایت نداشتند. از میان حیطه های اوقات فراغت، بیشترین و کمترین نمره مربوط به حیطه های ارتباطات حضوری (19.4±61.7) و کلاس های آموزشی (6.9±2.4) بود. میانگین نمره کیفیت زندگی کلی پاسخگویان نیز برابر 52.9 بود. آزمون رگرسیون نشان داد، تنها سه بُعد فعالیت های تفریحی، ارتباطات حضوری و فعالیت های ورزشی در مدل باقی ماندند که این سه حیطه، 19.6 درصد از تغییرات کیفیت زندگی زنان حاشیه نشین را تبیین کرده اند. استنتاج: کیفیت گذران اوقات فراغت عاملی مؤثر در تبیین کیفیت زندگی مرتبط با سلامت زنان حاشیه نشین است. نظر به اهمیت فعالیت های تفریحی و ورزشی در این رابطه، توجه به تفریحات سالم و پرداختن به فعالیت های ورزشی از سوی زنان و فراهم آوری زمینه این فعالیت ها در سطح جامعه برای آنان، می تواند راهکاری مؤثر برای ارتقاء کیفیت زندگی مرتبط با سلامت این گروه از افراد باشد.