میزان زنده مانی نوتروفیل خون محیطی به دنبال تیمار با سلول های بنیادی مزانشیمال رت
چکیده
سابقه و هدف: سلول های بنیادی مزانشیمال (mesenchymal stem cells یا mscs) به دلیل سهولت خالص سازی، تکثیر و خاصیت تنظیم سیستم ایمنی، منبع مناسبی برای سلول درمانی می باشند. این مطالعه به منظور بررسی اثر mscs بر زنده مانی نوتروفیل انجام گرفت. مواد و روش ها: سلول مزانشیمال از مغز استخوان فمور و تیبیا رت 8-6 هفته استحصال شد و در محیط کشت dmem (dulbecco's modified eagle's medium) کشت داده شد. سلول مزانشیمال پس از بلوغ، با نوتروفیل جدا شده از خون محیطی رت به مدت 1 ساعت و در دمای 37 درجه سانتی گراد انکوبه گردید. زنده مانی نوتروفیل در انکوباسیون های 6 و 24 ساعته با mscs به روش فلوسیتومتری و با استفاده از نرم افزار an/pi (annexin/propidium iodide) اندازه گیری شد. داده ها با استفاده از نرم افزار spss و آزمون های anova و tukey در سطح معنی داری 05/0 > p مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: در انکوباسیون 6 ساعته نوتروفیل با mscs، درصد سلول سالم به طور معنی داری کاهش و میزان آپوپتوز نسبت به گروه شاهد افزایش یافت و افزایش نکروز سلولی نسبت به گروه شاهد معنی دار نبود. در انکوباسیون 24 ساعته نوتروفیل با mscs، درصد سلول سالم به طور معنی داری افزایش و میزان آپوپتوز نسبت به گروه شاهد کاهش داشت و کاهش نکروز سلولی در گروه های تیمار نسبت به گروه شاهد معنی دار نبود (05/0 > p). استنتاج: علاوه بر اهمیت بالینی mscs، برخی جنبه های مهم بیولوژیک شامل خودنوزایی، تکثیر و اثرات تنظیمی ایمنی آن ها، پتانسیل مهمی برای درمان می باشد.