تعیین مقدار نیکل، سرب و کادمیوم در ماهی شیربت رودخانه دز
چکیده
سابقه و هدف: آلودگی اکوسیستم های آبی با فلزات سنگین، یک نگرانی عمده برای موجودات و سلامتی انسان است. آلاینده هایی مانند فلزات سنگین در طول زنجیره غذایی تجمع می یابند و در انتها به بدن انسان منتقل می شوند. در تحقیق حاضر غلظت 3 عنصر سرب، کادمیوم و نیکل در آبشش و عضله ماهی شیربت رودخانه دز مورد بررسی قرار گرفت و در نهایت، با استاندارد های جهانی مقایسه شد. مواد و روش ها: 30 نمونه ماهی شیربت از حوضه مرکزی رودخانه دز (شهرستان دزفول) توسط تور گوشگی صید گردید. سپس نمونه ها توسط اسید نیتریک غلیظ هضم گردیدند و سرب، کادمیوم و نیکل آن ها توسط دستگاه کوره گرافیتی مورد سنجش قرار گرفت. یافته ها: نتایح نشان داد میزان سرب، کادمیوم و نیکل در آبشش به ترتیب 013/0 ± 281/0، 009/0 ± 156/0 و 07/0 ± 315/0 میلی گرم در کیلوگرم بود و میزان این فلزها در بافت آبشش بیشتر ار عضله ماهی شیربت مشاهده شد. نتایج به دست آمده در آزمون t مقایسه شدند که اختلاف معنی داری بین میزان تجمع فلز سرب و کادمیوم در عضله و آبشش وجود داشت. همچنین در رابطه با فلز نیکل نیز نتایج نشان داد که تجمع این فلز در بافت های عضله و آبشش، ارتباط خطی و معنی داری وجود دارد (05/0 > p). استنتاج: خوشبختانه غلظت عناصر خطرناک مورد بررسی در ماهی شیربت رودخانه دز کمتر از میزان استاندارد سازمان بهداشت جهانی who (world health organization) بود.