حذف فلوراید از محلول های آبی با استفاده از بیومس اصلاح شده عدسک آبی: بررسی ایزوترم و سینتیک های جذب
چکیده
سابقه و هدف: فلوراید در آب آشامیدنی بسته به غلظت می تواند بسیار مضر یا مفید باشد و مقادیر زیاد آن باعث بروز اثرات نامطلوب بهداشتی از جمله فلوروزیس دندانی و اسکلتی، ضایعات غدد درون ریز، غدد تیروئید وکبد می شود. در این مطالعه کارایی عدسک آبی در حذف فلوراید مورد بررسی قرار گرفته است. مواد و روش ها: این تحقیق یک نوع مطالعه تجربی- آزمایشگاهی بود. ابتدا گیاه عدسک آبی جمع آوری شده و در فور در دمای 105 درجه سانتی گراد در مدت 24 ساعت خشک و با الک 18 تا 30 اینچ دانه بندی گردید. مقادیر ph، دوز جاذب، زمان تماس و غلظت های مختلف فلوراید مورد بررسی قرار گرفت و غلظت باقی مانده با استفاده با اسپکتروفتومتر در طول موج 570 نانومتر آنالیز شد. داده های جذب توسط ایزوترم های جذب و سنتیک ها شرح داده شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که با افزایش ph میزان حذف کاهش می یابد و ph بهینه برای جذب فلوراید 5 بود. افزایش زمان تماس و دوز جاذب منجر به افزایش کارایی حذف فلوراید می شود. داده های ایزوترم جذب سطحی نشان می دهد که جذب فلوراید از ایزوترم لانگمیر نوع 2 بهتر پیروی می کند. سینتیک جذب فلوراید بر روی عدسک اصلاح شده از مدل شبه درجه دوم تبعیت می کند. استنتاج: نتایج حاصل نشان داد که گیاه عدسک آبی می تواند به عنوان جاذب مؤثر و ارزان قیمت در حذف فلوراید از محلول های آبی مورد استفاده قرار گیرد.