سطح آگاهی پزشکان عمومی شاغل در استان مازندران از تشخیص، درمان و پیشگیری از بیماری وبا
چکیده
سابقه و هدف: ما دراین مطالعه سطح آگاهی پزشکان عمومی شاغل در استان مازندران را در مورد تشخیص و مراقبت و پیشگیری از بیماری وبا مورد بررسی قرار دادیم. مواد و روش ها: در یک مطالعه آینده نگر 156 پزشک عمومی به پرسشنامهای حاوی 15 سوال پاسخ دادند. روش نمونهگیری، نمونه گیری تصادفی بود. پرسشنامهها درجضور مطالعه گرتوسط افراد مورد مطالعه پاسخ داده شدند. یافته ها: شصت و هشت نفر (6/43 درصد) از افراد مورد مطالعه زن و 88 نفر (4/56 درصد) مرد بودند. میانگین سنی مردان 8/7±42 سال وزنان 8/5±40 سال بود. سطح آگاهی 89 نفر (1/57 درصد) ازپزشکان از بیماری وبا درحد متوسط و در 48 نفر (8/30 درصد) خوب بود. سطح آگاهی افراد از فرایند تشخیصی بیماری در 23 و 9/69 و 1 /7 درصد، به ترتیب خوب، متوسط وضعیف بود. همچنین آگاهی 3/17 و 8/71 و 9/10 درصد از پزشکان در مورد اقدامات درمانی به ترتیب خوب، متوسط و ضعیف بود. در مورد آگاهی پزشکان از اقدامات پیشگیرانه هم، 3/26 درصد و59 درصد و 7/14 درصد آنها به ترتیب آگاهی خوب، متوسط و ضعیف داشتند. استنتاج: سطح آگاهی در حد متوسط پزشکان عمومی در مورد بیماری وبا، لزوم برنامهیزی بیشتری را به خصوص در زمینه اقدامات لازم جهت کنترل بیماری در ابتدای بروز اپیدمیها مطرح مینماید.