عارضه یابی فرهنگ سازمانی با تکیه بر مدل دنیسون: مطالعه موردی در سازمان بهداشت و درمان صنعت نفت

حجت رحمانی، rahmani assistant professor. department of health services management, allied medical school, tehran university of medical sciences, tehran, iranاستادیارگروه مدیریت خدمات بهداشتی درمانی،دانشکده پیراپزشکی،دانشگاه علوم پزشکی تهران فرخ افتخار، eftekhar md, head of research and technology department, iranian petroleum health industry organizationپزشک،رئیس پژوهش وفناوری،پژوهشکده سلامت صنعت نفت،سازمان بهداشت ودرمان صنعت نفت جلال سعیدپور، saeedpour ph.d.candidateinhealth care management,department of health management and economics, school of public health, tehranuniversity of medical sciences, tehran, iranدانشجوی دکتری مدیریت خدمات بهداشتی درمانی- گروه مدیریت خدمات بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی تهران مسلم شریفی، sharifi ph.dcandidate in health care management, head of health care management research group, health economic research center, iranian petroleum health industry organization (* corresponding author)sharifimoslem@yahoo.com روزبه هزبری، hojabri head of information technology research group, health economic research center, iranian petroleum health industry organizationدانشجوی دکترای مدیریت اجرایی،مسئول گروه پژوهشی فنآوری اطلاعات،پژوهشکده سلامت صنعت نفت

چکیده

زمینه و هدف:این مطالعه تلاش دارد تا با استفاده از چارچوب پیمایش دنیسون،ابعاد و شاخص های فرهنگ سازمانی را در سازمان بهداشت و درمان صنعت نفت مورد بررسی قرار داده و از این رهگذر با شناخت نقاط قوت و ضعف،راهکارهای عملی جهت بهبود وضعیت ارائه دهد. مواد و روش ها: مطالعه کاربردی حاضر از نوع توصیفی - تحلیلی بود که به صورت میدانی اجرا گردید.جامعه پژوهش شامل کلیه کارکنان شاغل در ستاد سازمان بهداشت و درمان صنعت نفت بود که بر اساس لیست کارکنان و به روش تصادفی سیستماتیک 110 نفر انتخاب گردیدند. برای گردآوری اطلاعات از پیمایش فرهنگ سازمانیدنیسونبهره گرفته شد که به وسیله آن فرهنگ کلی سازمان و هر یک از ویژگی ها و شاخص های آن مورد سنجش قرار گرفته و نتایج با میانگین های جهانی مقایسه گردید. نتایج:امتیاز کلی فرهنگ سازمانی در وضعیت متوسطی(8/2) قرارداشت و امتیاز چهار ویژگی اصلی نیز در فاصله 6/2 - 9/2 در نوسان بود.در شاخص های دوازده گانه بیشترین امتیاز(1/3)متعلق به ارزشهای بنیادین و کمترین (2/2) مربوط به مشتری مداری و توسعه قابلیت ها(4/2) بود که به عنوان نقاط قابل بهبود در فرهنگ سازمان مورد مطالعه شناخته شد. نتیجه گیری: امتیازات فاصله قابل توجهی با میانگین های جهانی نشان می دهداما در مقایسه با مطالعات داخلی تفاوت چندانی ندارد. ضعف فرهنگ سازمانی در دو شاخص مشتری مداری و توسعه قابلیتها می تواند قابلیت تطابق این سازمان با تغییرات محیطی ، عملکرد مطلوب سازمان را تحت تاثیر قرار دهد.