بررسی اثر افزایش مایع داخل وریدی بر طول مدت زایمان زنان اول زا
چکیده
مقدمه و هدف: کاهش مطلوب سیر زایمان میتواند شیوع سزارین را کاهش دهد. هدف از این مطالعه تعیین تأثیر افزایش مایعات داخل وریدی بر سیر زایمان در خانمهای باردار نولی پار بود. روش کار: این مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی تصادفی شده دو سوکور بر روی 180 زن باردار شکم اول با حاملگی ترم ( 37 هفته حاملگی یا بیشتر) که در مرحله فعال زایمانی بودند، انجام شد. آنها به دو گروه مورد و کنترل تقسیم شدند. گروه مورد 250ml/h و گروه کنترل 125ml/h سرم رینگر لاکتات دریافت کردند. مدت مرحله فعال و مرحله دوم زایمانی،کل مدت لیبر ، شدت درد بر اساس vas (visual analogue scale) ، میزان نیاز به اکسی توسین، میزان سزارین و آپگار نوزادی بررسی شد. نتایج: هر دو مرحله زایمانی در گروه مورد مطالعه کمتر از گروه کنترل بود (p<0.005) .مدت زمان فاز فعال زایمان 66 دقیقه ومدت زمان مرحله دوم زایمان 20 دقیقه کمتر از گروه کنترل بود. میزان نیاز به اکسی توسین در گروه مورد به طور معنی داری کمتر بود (p<0.001) . شدت درد زایمان و میزان سزارین نیز بطور معنی داری در گروه مورد مطالعه کمتر بود (به ترتیب p<0.012 و p<0.001) . آنالیز داده ها نشان داد که نوزادان گروه مورد درجه آپگار بالاتری داشتند (p<0.03) . نتیجه نهایی: نتیجه مطالعه نشان داد که افزایش دریافت مایعات وریدی توسط زنان باردار در طول مدت دردهای زایمانی می تواند به صورت فاکتوری مستقل سیر زایمان را کوتاه کند و شدت درد زایمانی را کاهش دهد. یر اساس این نتایج توصیه می شود در صورتیکه منعی برای افزایش دریافت مایعات وریدی برای مادر وجود نداشته باشد به میزان 250ml/h مایع وریدی رینگر لاکتات دریافت کند.