ارزیابی مقایسه ای توزیع دوز مثانه و دوز دریافتی بافت های در معرض خطر در انرژی های ۶ و ۱۵ مگاولت فوتونی در دو روش سه و چهار میدان در پرتودرمانی خارجی سرطان مثانه

احد زینالی، ahad zeinali medical physics department, faculty of medicine, urmia university of medical sciences, umia, iranگروه فیزیک پزشکی دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیهسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی ارومیه (urmia university of medical sciences) حسن صابری، hassan saberi medical physics department, faculty of medicine, urmia university of medical sciences, umia, iranگروه فیزیک پزشکی دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیهسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی ارومیه (urmia university of medical sciences) اقدس ارجمند، aghdas arjmand medical physics department, faculty of medicine, urmia university of medical sciences, umia, iran, tel: +989112215682ارومیه، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، تلفن 09112215682سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی ارومیه (urmia university of medical sciences) امید اثنی عشری، omid esnaashari department of radiation oncology, omid hospital, umia, iranمرکز پژوهشی درمانی امید ارومیه مهدی اقدسی، mehdi aghdasi department of radiation oncology, omid hospital, umia, iranمرکز پژوهشی درمانی امید ارومیه

چکیده

پیش زمینه و هدف: هدف اصلی از انجام این مطالعه، بررسی میزان تأثیر انرژی فوتون های تابشی (6 و 15 مگاولت) و همچنین تعداد میدان های تابشی (3 و 4 میدان) بر توزیع دوز تومور و دوز دریافتی بافت های در معرض خطر در رادیوتراپی سرطان مثانه است. مواد و روش ها: در این مطالعه از اطلاعات تصاویر سی تی اسکن 12 بیمار مرد مبتلا به سرطان مثانه استفاده گردید. برای هریک از بیماران 8 سناریوی مختلف تابشی (با انرژی های 6 و 15 مگاولت و بیناب های تابشی سه میدان و چهار میدان)، طراحی و دوز کلی 6100 سانتی گری (4500 سانتی گری لگن و 1600 سانتی گری مثانه) منظور شد. یافته ها: نتایج این مطالعه نشان داد که استفاده از انرژی های 15 مگاولت برای تابش کل لگن و مثانه با به کارگیری 3 میدان تابشی به بیشینه یکنواختی و همگنی دوز در بافت تحت تابش می انجامد. همچنین استفاده از انرژی 15 مگاولت برای تابش کل لگن و مثانه و به کارگیری 4 میدان تابشی منجر به کاهش میانگین دوز تجمعی در پروستات و سر استخوان های ران می گردد. درعین حال به منظور کاهش دوز میانگین تجمعی رکتوم در پرتودرمانی مثانه، بهتر است از 3 میدان تابشی با انرژی 15 مگاولت برای لگن و 6 مگاولت برای مثانه استفاده گردد. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان دهنده تأثیر قابل توجه انتخاب مناسب انرژی فوتون و تعداد میدان های تابشی بر چگونگی توزیع دوز در بافت تومورال و همچنین دوز تجمعی بافت های در معرض خطر در پرتودرمانی سرطان مثانه می باشد.