بررسی نمای بالینی سندرم نفروتیک ایدوپاتیک در کودکان مراجعه کننده به مرکز فوق تخصصی نفرولوژی کودکان کرمانشاه بین سال های ۱۳۸۰ تا ۱۳۹۰
چکیده
پیش زمینه و هدف: سندرم نفروتیک یکی از بیماری های قابل توجه دوران کودکی می باشد. گرچه مکانیسم پاتوفیزیولوژی آن روشن نیست. اکثر بیماران سیر بالینی خوش خیم داشته و به خوبی به استروئیدها پاسخ می دهند.در این مطالعه به طور گذشته نگر سیما و سیر بالینی 104 کودک مبتلا به سندرم نفروتیک ایدیوپاتیک از سال 1380 تا 1390بررسی شد. روش بررسی: داده های موجود در پرونده پزشکی 104 کودک مبتلا به سندرم نفروتیک ایدیوپاتیک شامل سن شروع بیماری -جنس -پاسخ به استرویید- نتایج بیوپسی کلیه-شیوع نارسایی مزمن کلیه و داروهای مکمل جمع آوری شدند. بیماران حداقل شش ماه تحت پیگیری قرار داشتند. که حداقل به مدت شش ماه پی گیری شده بودند، بررسی گردید.یافته ها: طیف سنی بیماران در زمان مراجعه بین 1 تا16 سال قرار داشت. میانگین سنی 57/5 سال با انحراف معیار 9/3 بود. 63 مورد (5/60 درصد) را پسرها و 41 مورد (5/39درصد) را دخترها تشکیل دادند. 26 مورد مقاوم به استروئید و 78 مورد پاسخ دهنده به استروئید بودند که از بین آن ها 39 مورد وابسته به استروئید / عود مکرر بودند. 19 نفر تحت بیوبسی قرار گرفتند که نتیجه آن به شرح زیر بود: بیماری با تغیرات اندک 9 مورد، گلمرولواسکلروز قطعه ای ناحیه ای پنج مورد، پرولیفراسیون مزانژیالی 2مورد و دو مورد سایر موارد 3 مورد از بیماران (9/2 درصد) دچار نارسایی پایدار کلیه شده بودند.نتیجه گیری: اکثر کودکان مبتلا به سندرم نفروتیک ایدیوپاتیک با درمان اولیه استروئید بهبودی پیدا می کنند، عود در آن ها شایع بوده و تعداد قابل ملاحظه ای از ان ها وابسته به استرویید یا با عودهای مکرر خواهند بود. پی گیری طولانی مدت کودکان با سندرم نفروتیک اولیه لازم می باشد.