مقاله

تداخل اثر بیس فنول آ و یادگیری احترازی غیر فعال بر توزیع گیرنده d۱ دوپامین در هسته های اکامبنس و پوتامن دمی در موش صحرایی نر

شیوا برومند، s broomand department of physiology, shiraz university, shiraz, iranگروه فیزیولوژی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران مهناز طاهریانفرد، m taherianfard department of physiology, shiraz university, shiraz, iranگروه فیزیولوژی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران

چکیده

زمینه و هدف: قرار گرفتن در معرض بیس فنول آ(bpa) افزایش قابل توجهی در سطوح mrna گیرندهd1 دوپامین در کل مغز ایجاد می کند. لذا هدف تحقیق حاضر بررسی اثر bpa بر توزیع گیرندهd1 دوپامین در هسته های اکامبنس و پوتامن دمی در مغز موش های صحرایی نر در شرایط بدون یادگیری و همراه با یادگیری بود. روش بررسی: در این مطالعه تجربی، 30 سر موش صحرایی نر با وزن 220-300 گرم به 6 گروه 5 تایی تقسیم شدند. گروه های آزمایشی bpa در دو دوز 5 و 50 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در روز به مدت 15 روز به صورت خوراکی استفاده شد. گروه های شاهد روغن کنجد را به عنوان حلال pba، به صورت گاواژ دریافت کردند. تست یادگیری و حافظه احترازی غیر فعال به وسیله شاتل باکس انجام شد. بررسی توزیع گیرندهd1 دوپامین به وسیله تکنیک ایمنوهیستوشیمی انجام گردید. جهت مقایسه رنگ در نمونه ها از نرم افزار تحلیل گر تصویر (image analyzer) و هم چنین برای تجزیه و تحلیل داده ها از آنالیز واریانس یکطرفه و تست تشخیصی توکی استفاده شد. یافته ها: داده های این پژوهش نشان داد که bpa در هر دو دوز در مقایسه با گروه شاهد2 باعث کاهش معنی داری (05/0>p) در توزیع گیرندهd1 دوپامین در هسته اکامبنس در موش های صحرایی نر همراه با یادگیری شد. bpa در هر دو دوز در مقایسه با گروه شاهد 1 و2 باعث کاهش معنی داری (05/0>p) در توزیع گیرندهd1 دوپامین در هسته پوتامن دمی در موش های صحرایی نر بدون یادگیری و همراه با یادگیری شد. توزیع گیرندهd1 دوپامین در هسته های اکامبنس و پوتامن در گروه شاهد 2 به طور معنی داری(05/0>p) بیش از شاهد1 بود. نتیجه گیری: بر اساس نتایج حاضر bpa باعث اختلال در توزیع گیرندهd1 دوپامین در هسته های اکامبنس و پوتامن شد، در حالی که bpa در موش های آموزش دیده اثر قابل توجهی بر توزیع گیرندهd1 دوپامین در موش هایی که در معرض bpa قرار داشتند، نداشت.

اسناد مشابه