تعیین تـأثیـر عصـاره الکلـی گیـاه بیلهر بـرغلظت خـونـی هورمونهای گنادوتروپ وآندروژن در موش صحرایی نر بالغ
چکیده
مقدمه و هدف: گیاه بیلهر از تیره چتریان دارای ترکیبات فلاونوئیدی و کورمارینی میباشد. فلاونوئیدها دارای خواص استروژنی هستند. کومارینها نیز دارای خاصیت آنتیآندروژنی میباشند. این ترکیبات بر روی محور هیپوتالاموس ـ هیپوفیز گنــاد دارای اثرات زیادی هستند. هدف از این مطالعه، تعیین تأثیر عصاره الکلی گیاه بیلهر بر غلظت خونی هورمونهای گنادوتروپ و آندروژن در موش صحرایی نر بالغ بود. مواد و روشها: این یک مطالعه تجربی است که در سال 1387، در دانشگاه علوم پزشکی یاسوج انجام گرفت. 50 سر موش صحرایی نر بالغ انتخاب و به 5 گروه ده تایی تقسیم شدند؛ گروه کنترل که هیچ مادهای دریافت نکردند، گروه شاهد آب مقطر و گروههای تجربی که روزانه به ترتیب 100، 200 و 400 میلیگرم بر کیلوگرم به ازای وزن بدن، عصاره هیدروالکلی گیاه بیلهر را به صورت دهانی دریافت کردند. پس از گذشت مدت زمان 28 روز حیوانات توزین و میزان هورمون محرکه فولیکولی، هورمون لوتئینی، تستوسترون و دی هیدروتستوسترون آنها اندازهگیری شد. داده های جمعآوری شده با استفاده از نرمافزار spss و آزمون های آماری آنووا و تست توکی تجزیه و تحلیل گردید. یافته ها: نتایج نشان داد که غلظت پلاسمایی هورمون تستوسترون در گروه دوز حداقل، افزایش معنیداری و در دوزهای متوسط و حداکثر کاهش معنیداری دارد(05/0p<). غلظت پلاسمایی هورمون لوتئینی در همه گروه های تجربی افزایش معنیداری نشان داد(05/0p<). غلظت پلاسمایی هورمون دی هیدروتستوسترون در گروه حداقل کاهش معنیداری و در گروه حداکثر و متوسط افزایش معنیداری نشان داد(05/0p<). غلظت پلاسمایی هورمون محرکه فولیکولی در هیچ گروهی تغییر معنیداری نداشت. نتیجهگیری: نتایج نشان میدهد فلاونوئیدهای موجود در عصاره گیاه بیلهر با تحریک پرولاکتین در افزایش هورمون لوتئینی مؤثر بوده است واین افزایش به همراه ممانعت از آنزیمهای آروماتاز و 5 ـ آلفــاردکتاز در افزایش تستوسترون در دوز حداقل و کاهش هورمون دی هیدروتستوسترون اثر گذاشته است.