پلی مورفیسم ژن های اینترفرون گاما ۸۷۴+ و اینترلوکین ده ۱۰۸۲- در افراد سالم
چکیده
دکتر عیسی عبدی راد [1] ، مرتضی باقری [2] ، دکتر میر داود عمرانی [3] ، دکتر هاله نوروزی پاک زاد [4] تاریخ دریافت 28/8/87، تاریخ پذیرش 29/7/88 چکیده پیش زمینه و هدف: برخی از پلی مورفیسمهای تک نوکلئوتیدی در ناحیه پروموتوری یا سایر توالیهای تنظیم کننده ژن سایتوکاینها قرار دارند و با افزایش یا کاهش سطح تولید سایتوکاینها در ارتباط هستند. هدف از انجام این تحقیق بررسی پلی مورفیسم ژنهای اینترفرون گاما (874+) و اینترلوکین ده (1082-) در جمعیت سالم میباشد. مواد و روش کار: 109 فرد سالم در مطالعه شرکت کردند. برای تعیین ژنوتایپهای افراد فن aso -pcr اجرا شد. یافتهها: فراوانی آللهای a و t ژن اینترفرون گاما (874+)، به ترتیب 92/50 درصد و08/49 درصد میباشد و بیشترین فراوانی ژنوتایپها مربوط به a/t با فراوانی 13/54 درصد است. فراوانی آللهای a و g ژن اینترلوکین ده (1082-) نیز به ترتیب 92/50 درصد و 08/49 درصد میباشد و در این مورد همچنین فراوانی ژنوتایپ a/g با اختصاص 33/96 درصد بیشترین بود. بحث و نتیجه گیری: آللهای a و t در ژن اینترفرون گاما (874+) در تعادل هاردی – واینبرگ بودند درحالیکه آللهای a و g در ژن اینترلوکین ده (1082-) از قانون هاردی واینبرگ تبعیت نمیکردند. کلید واژهها: پلی مورفیسم، اینتر فرون گاما 874+، اینترلوکین ده 1082- مجله پزشکی ارومیه، دوره بیستم، شماره چهارم، ص 312-307، زمستان 1388 آدرس مکاتبه: ارومیه، مرکز آموزشی و درمانی شهید مطهری، بخش ژنتیک، تلفن2240166- 0441 email: isaabdirad@umsu.ac.ir [1] دانشیار ژنتیک پزشکی، بخش ژنتیک، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه (نویسنده مسئول) [2] مربی ژنتیک، بخش ژنتیک، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه [3] دانشیار ژنتیک، بخش ژنتیک، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه [4] پزشک عمومی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه