ساخت داربست نانوفیبر هیبریدی pcl/plga با قابلیت رهایش کنترل شده انسولین به منظور کاربرد آن در مهندسی بافت غضروف

عارفه بصیری، a basiri tehran universityدانشگاه تهران قاسم عموعابدینی، gh amoabediny tehran universityدانشگاه تهران محمد واسعی، m vasei tehran university of medical sciencesدانشگاه علوم پزشکی تهران مسعود سلیمانی، m soleimani trbiat modares univwrsityدانشگاه تربیت مدرس

چکیده

مقدمه: پلی لاکتیک کوگلایکولیک اسید (plga) و پلی کاپرولاکتون (pcl) از پلیمرهایی می باشند که در زمینه رهایش دارو و ساخت داربست های مهندسی بافت مورد توجه قرار گرفته اند. هدف از این مطالعه ساخت داربست نانوفیبر هیبریدی pcl/plga است که بتواند علاوه بر ایجاد بستری مناسب برای اتصال و رشد سلول ها به عنوان حاملی برای رهایش کنترل شده انسولین در دوره زمانی معین عمل کند. روش بررسی: سلول های کندروسیت از بافت غضروف تیغه بینی با استفاده از آنزیم کلاژناز جداسازی و به صورت تک لایه کشت داده شد، سپس سلول های پاساژ سوم بر روی داربست ها کاشته شدند. میزان رهایش انسولین از داربست نانوفیبر هیبریدی pcl/plga در طی 22 روز به وسیله تست رادیوایمنی (rima) به دست آمد. چسبندگی، پراکندگی و مورفولوژی سلول ها به وسیله رنگ آمیزی بافتی h&e; و رنگ آمیزی آلشیان بلو بررسی شد. نتایج: داربست نانوفیبر هیبریدی pcl/plga دارای رهایش آهسته و مداوم انسولین در طی سه هفته می باشد. کندروسیت ها به طور یکنواخت در سراسر داربست پراکنده شده اند به خوبی به درون حفرات داربست فرورفته اند و مورفولوژی گرد خود را حفظ کرده اند. نتیجه گیری:. بنابراین داربست نانوفیبر هیبریدی pcl/plga بستر مناسبی را برای رشد کندروسیت ها به منظور تشکیل بافت مهندسی شده غضروفی فراهم می کند.