اثربخشی درمان شناختی- رفتاری بر نگرش های ناکارآمد در بیماران مبتلا به صرع
چکیده
مقدمه: صرع یک بیماری مغزی است که با پیامدهای نوروبیولوژیک، شناختی، روانشناختی و اجتماعی بسیاری برای مبتلایان همراه است. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان شناختی رفتاری در اصلاح نگرش های ناکارآمد بیماران مبتلا به صرع صورت گرفت. روش بررسی: 20 نفر بیمار مبتلا به صرع به تصادف در دو گروه آزمایش(10 نفر) و گواه (10نفر) قرار گرفتند. درمان شناختی رفتاری طی 8 جلسه هفتگی با تاکید بر بازسازی شناختی، اصلاح تحریفات شناختی و آموزش تکنیک های رفتاری برای گروه آزمایش به کار گرفته شد. مقیاس نگرش های ناکارآمد به عنوان پیش آزمون، پس آزمون و در مرحله پیگیری برای هر دو گروه به کار برده شد سپس داده ها با روش تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج: تحلیل ها نشان داد که میانگین نمرات مقیاس نگرش های ناکارآمد در گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل در مرحله پس آزمون و پیگیری کاهش معناداری داشته است(05/0.(p< نتیجه گیری: درمان شناختی رفتاری در اصلاح نگرش های ناکارآمد بیماران مبتلا به صرع دارای کارایی قابل ملاحظه ای می باشد.