تورم، رشد، نااطمینانی تورم و رشد در ایران:کاربردی از مدل گارچ چند متغیّره
چکیده
هدف مقاله ی حاضر، آزمون رابطه میان متغیّرهای تورم، نااطمینانی تورم، رشد اقتصادی و نااطمینانی رشد اقتصادی است. برای این منظور، با به کارگیری دادههای فصلی طی دوره ی زمانی 1367:01 تا 1386:12 و با استفاده از الگوی گارچ چند متغیّره، نااطمینانی تورم و نااطمینانی رشد اقتصادی اندازهگیری و در مرحله ی بعد بر اساس آزمون علّیت گرنجری، رابطه ی علّی میان متغیّرهای مورد بررسی مشخص شده و نهایتاً برای روابط علّی تعیین شده است. بر اساس نتایج تحقیق حاضر، 1)تورم علّت گرنجری نااطمینانی تورم بوده و اثر مثبت بر آن دارد. بدین ترتیب، سیاستهای عجولانه ای که موجب افزایش تورم می شوند، نااطمینانی قیمت و تورم آتی را افزایش می دهند. هم چنین، سیاستهای هدف تورمی میتواند نااطمینانی تورم و هزینه های ناشی از آن را کاهش دهد. 2)رشد در جهت منفی و یک طرفه علّت گرنجری نااطمینانی رشد است. این یافته مؤید آن است در نرخهای رشد پایین اقتصادی عوامل نسبت به آینده بدبین می شوند و در نهایت به کاهش رشد منجر خواهد شد. 3)افزایش نااطمینانی رشد باعث افزایش تورم خواهد شد. بدین معنی که با افزایش نااطمینانی رشد، احتمالاَ بانک مرکزی با اعمال سیاست انبساطی باعث افزایش تورم خواهد شد. 4)شواهدی مبنی بر وجود رابطه ی علّی بین متغیّرهای نااطمینانی تورم و رشد و نیز نااطمینانی رشد و تورم در اقتصاد ایران وجود ندارد
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- سعید راسخی — دانشیار گروه اقتصاد دانشگاه مازندران
- امیر خانعلی پور — کارشناس ارشد اقتصاد دانشگاه مازندران