بررسی سطح خونی هورمون لپتین قبل و بعد از درمان با متفورمین در بیماران دیابتی نوع ιι(niddm)
چکیده
مقدمه: لپتین هورمون بافت چربی با 176 اسید آمینه و 16 کیلو دالتون وزن مولکولی است. لپتین با اثر بر هیپوتالاموس و بافت های محیطی بدن باعث کاهش جذب غذا و افزایش مصرف انرژی شده و در نهایت وزن بدن و bmi ( body mass index)تنظیم می شود. هدف این مطالعه بررسی سطح خونی هورمون لپتین قبل و بعد از درمان با متفورمین در بیماران دیابتی نوع ιι است. روش بررسی: 25 بیمار دیابتی نوع ιι بدون مصرف هیچ دارویی جهت بررسی اثر متفورمین بر لپتین و فاکتورهای دیگر به روش clinical trial به صورت قبل و بعد از درمان وارد مطالعه شدند، سن و bmi بیماران به ترتیب بیش از 30سال و بالایkg/m2 30 بود. برای هر بیمار 1000 میلیگرم متفورمین 2 بار در روز به مدت یک ماه تجویز شد. نتایج: میانگین وزن بدن، bmi، توده چربی بدن و توده چربی آزاد بدن بیماران قبل و بعد از درمان از نظر آماری تفاوت معنی داری نداشت. میانگین غلظت لپتین و انسولین خون بیماران قبل و بعد از درمان از نظر آماری تغییری نداشت. میانگین غلظت گلوکز خون، غلظت کلسترول و تری گلیسرید، غلظت ldl- کلسترول خون بیماران قبل و بعد از درمان از نظر آماری تفاوت معنی داری دارد(05/0p <). آنالیز آماری ارتباط هورمون لپتین با هورمون انسولین، وزن بدن و bmi و توده چربی بدن بیماران قبل و بعد از درمان به ترتیب ارتباط مستقیم و ضعیف نشان داد و از نظر آماری معنی دار نمی باشد. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان می دهد اگر چه متفورمین با عث کاهش گلوکز و چربی ها در این دوره زمانی می شود ولی بر لپتین، انسولین و فاکتورهای دیگر طی زمان درمان اثری ندارد.