مقایسه شاخص های سفالومتری فضای بینی حلقی بین دو گروه از بیماران تنفس دهانی با انسداد قدامی و خلفی بینی
چکیده
مقدمه: دو علت اصلی تنفس دهانی که باعث ایجاد اختلال جریان هوا از طریق بینی می شود عبارتند از: 1- انسداد قدامی بینی که انسداد در مسیر حفره بینی می باشد. 2- انسداد خلفی بینی (نازوفارینگس) که بزرگی ادنوئید و کاهش اندازه راه هوایی نازوفارینگس عامل اصلی آن می باشد. هدف از این مطالعه مقایسه معیارهای سفالومتری فضای بینی حلقی در دو گروه از افراد تنفس دهانی با انسداد قدامی (حفره بینی) و انسداد خلفی(فضای بینی حلقی) می باشد. روش بررسی: این تحقیق که یک مطالعه توصیفی می باشد نمونه انتخاب شده شامل 79 بیمار مبتلا به تنفس دهانی با گروه سنی15-7 سال در دو گروه انسداد قدامی و خلفی بینی بود. در گروه انسداد قدامی بینی 40 بیمار تنفس دهانی با متوسط سنی 97/10 سال و در گروه انسداد خلفی بینی 39 بیمار تنفس دهانی با متوسط سنی 87/10 سال قرار داشتند. افراد نمونه توسط ارتودنتیست معاینه کلینیکی شدند و نوع انسداد آنها توسط متخصص گوش، حلق و بینی تشخیص داده شد. از افراد فوق رادیوگرافی سفالومتری لترال در حالت اکلوژن سنتریک تهیه گردید. پس از انجام tracing سفالومتری، 8 متغیر اندازه گیری و پس از مشخص کردن میانگین و انحراف معیار، آزمون tانجام شد و سطح معنی داری مشخص گردید. یافته ها: از متغیرهای اندازه گیری شده ، میانگین متغیرهای pp ، ad.pmp و air area که نشان دهنده راه هوایی فضای بینی حلقی می باشند به طور معنی داری در گروه انسداد خلفی کاهش پیدا کرد. میانگین متغیرهای d و np area که به ترتیب بیان گر عمق و مساحت استخوانی فضای بینی حلقی هستند در گروه انسداد خلفی افزایش معنی داری داشتند. میانگین متغیرهای h ، ba.pmp و n.s.ba که از شاخص های استخوانی فضای بینی حلقی می باشند در گروه انسداد خلفی به طور غیرمعنی داری افزایش پیدا کردند. نتیجه گیری: در رادیوگرافی سفالومتری لترال، در گروه انسداد خلفی بینی در مقایسه با گروه انسداد قدامی بینی شاخص های راه هوایی نازوفارینگس کاهش و شاخص های استخوانی فضای نازوفارینگس افزایش می یابد.