پیش بینی اثر گذاری mir-۱۴۶, mir-۱۴۲ و mir-۱۵۰ در تمایز سلول های +naive cd۴ به سلول های th۱۷ در بیماری مولتیپل اسکلروزیس

عارف حسینی، aref hosseini isfahan university, isfahan, iran , iranگروه زیست شناسی- بخش زیست سلولی و مولکولی - دانشگاه اصفهان - اصفهان - ایران کامران قائدی، kamran ghaedi isfahan university, isfahan, iranphd بیولوژی مولکولی -دانشیار دانشکده علوم دانشگاه اصفهان و گروه زیست فناوری سلولی -مرکز تحقیقات علوم سلولی -پژوهشکده زیست فناوری جهاد دانشگاهی -پژوهشگاه رویان -خیابان هزارجریب –اصفهان –ایران -کدپستی:81746-73441 شهره تیموری، shohreh teimuri isfahan university, isfahan, iranگروه زیست شناسی- بخش زیست سلولی و مولکولی - دانشگاه اصفهان - اصفهان - ایران رضا نقویان، reza naghavian isfahan university, isfahan, iranگروه زیست شناسی- بخش زیست سلولی و مولکولی - دانشگاه اصفهان - اصفهان - ایران محمدحسین نصر اصفهانی، mohammad hossein nasr esfahani royan institute for biotechnology, university of isfahan, isfahan, i.r. iranphd جنین شناسی -استاد مرکز تحقیقات علوم سلولی –پژوهشکده زیست فناوری جهاد دانشگاهی – پژوهشگاه رویان – اصفهان – ایران

چکیده

زمینه و هدف: mirnaها دسته ای از rna های غیر کدشونده هستند که در فرایندهای مختلف سلولی ایفای نقش می کنند. اخیراً تغییر بیان این مولکول ها در بیماری های بسیاری گزارش شده است. متأسفانه بیماری مالتیپل اسکلروزیس امروزه به عنوان یک بیماری خود ایمن در ایران رو به افزایش است. سلول های th17 مهم ترین سلول ها در این بیماری می باشند. در این مطالعه ما به دنبال نقش احتمالی mirna های mir-142، mir-146a و mir-150 در روند تمایز سلول های th17 بودیم که بدین واسطه می توانند در شروع و روند بیماری ms اثر گذار باشند. روش بررسی: با استفاده از پایگاه داده ی mirwalk که به عنوان یک پایگاه داده جامع که از 10 الگوریتم برای پیش بینی بر هم کنش های mirna-mrna استفاده می کند، بر هم کنش های محتمل mirna هایی که در بیمارهای خود ایمن دچار تغییر بیان می شدند را با ژن هایی که تمایز سلول های th17 را کنترل می کنند را بررسی کردیم. یافته ها: بر اساس پیش بینی صورت گرفته احتمال می رود mir-142، mir-146a و mir-150 با القای تمایز به سمت سلول های th17 عامل پاتوژنز بیماری مالتیپل اسکلروزیس باشند؛ بنابراین با مهار این mirnas امکان کاهش علائم این بیماری وجود دارد. نتیجه گیری: در نهایت انتظار می رود mir-142، mir-146a و mir-150 در سلول های th17 بیماران مبتلا به ms افزایش بیان داشته باشند، چرا که مطالعات داده شناسی زیستی نشان دهنده ی مهار تنظیم کننده های منفی تمایز th17 توسط این 3 mirna می باشند. در نتیجه می توان چندین راه درمانی با استفاده از این mirna ها در نظر گرفت، علاوه بر این می توانند شاخص های بیولوژیک مناسبی برای پیش بینی و تشخیص مراحل مختلف بیماری باشند.