اثر محفاظتی سیلدنافیل بر تعداد و تحرک اسپرم های اپیدیدیمی سمت مقابل متعاقب ترومای غیر نافذ یک طرفه بیضه در موش نر نابالغ
چکیده
زمینه و هدف: ترومای غیر نافذ بیضه در درازمدت بر باروری اثرات سوئی بر جای می گذارد. مطالعه حاضر جهت ارزیابی کارایی سیلدنافیل در برابر آسیبهای ناشی از این تروما در تعداد و تحرک اسپرمهای اپیدیدیم سمت مقابل صورت گرفت. روش بررسی: در این مطالعه تجربی تصادفی شده شاهد دار، 24 موش نر نابالغ به چهار گروه شش سری تقسیم شدند. در دو گروه از موشها، بیضه راست متعاقب باز کردن شکم روی سطح ثابت استریلی قرار داده شد و تروما به واسطه رها کردن وزنه 5 گرمی استریل از ارتفاع 10 سانتیمتری روی آن ایجاد گردید. یک گروه از گروههای فوق، روزانه 1/0 میلی گرم بر کیلوگرم به صورت داخل صفاقی سیلدنافیل را به مدت 7 روز از روز ایجاد تروما دریافت می نمود. گروه شاهد و گروهی که تنها سیلدنافیل دریافت می کرد نیز در نظر گرفته شد. پس از گذشت 7 هفته، خصوصیات اسپرم اپیدیدیم سمت چپ ارزیابی گردید. یافته ها: تروما کاهش معنی داری را در تعداد و میزان تحرک اسپرمها در مقایسه با گروه شاهد موجب گردید (05/0p <). تجویز سیلدنافیل متعاقب تروما بهبود قابل ملاحظه ای را فراسنجه های فوق سبب گردید (05/0p <). نتیجه گیری: سیلدنافیل می تواند موجبات بهبود عوارض ناشی از ترومای غیر نافذ بیضه در اسپرمهای اپیدیدیم سمت مقابل را فراهم آورد.