مقاله

ارتباط پلی مورفیسم های apai و taqi ژن گیرنده ویتامین d با پوکی استخوان در زنان ۴۵ سال و بالاتر در استان چهارمحال و بختیاری

چکیده

زمینه و هدف: پوکی استخوان یک بیماری خاموش است که مسبب کاهش در استحکام و تراکم بافت استخوانی بوده و منجر به افزایش شکستگی استخوان ها می شود. اهمیت پلی مورفیسم های apai و taqi ژن گیرنده ویتامین d (vdr) در متابولیسم و تراکم استخوان در نقاط دیگر جهان نشان داده شده است. هدف از این مطالعه بررسی ارتباط بین این پلی مورفیسم ها با میزان تراکم استخوان در زنان 45 سال و بالاتر در استان چهارمحال و بختیاری بود. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی- تحلیلی، 200 خانم 45 سال و بالاتر مراجعه کننده به مراکز سنجش تراکم استخوان شهرکرد در سال های 92-1391 شرکت کردند. تراکم استخوان گردن ران و مهره های کمر با استفاده از روش dexa اندازه گیری و براساس درجه t-score آن ها به دو گروه بیمار (130) و سالم (70) تقسیم شدند. ژنوتیپ های مختلف (apai (aa/aa/aa وtaq1 (tt/tt/tt) با روش pcr rflp تعیین و فراوانی آن ها در گروه بیمار محاسبه شد. یافته ها: بین پلی مورفیسم apai و میزان تراکم استخوان ارتباط معنی داری مشاهده نشد. پلی مورفیسم taqi و میزان تراکم استخوان گردن ران ارتباط معنی داری داشت؛ ولی با تراکم استخوان مهره های کمری ارتباط معنی داری نداشت. بیماران دارای ژنوتیپ هموزیگوت غالب (tt) در مقایسه با ژنوتیپ های دیگر، کمترین میزان تراکم استخوان گردن ران را داشتند و میزان تراکم استخوان مهره های کمر در سه ژنوتیپ taqi یکسان بود. نتیجه گیری: پلی مورفیسم taqi ممکن است یک نشانگر خوب در تشخیص زنان مستعد پوکی استخوان در استان چهارمحال و بختیاری و حتی در ایران باشد. اگرچه باید جمعیت های دیگر و بزرگتری برای تأیید این نتایج مطالعه شوند.

اسناد مشابه