بررسی اثر میدازولام روی کاهش درک حین عمل جراحی
چکیده
زمینه و هدف: درک حین عمل یکی از عوارض ناخوشایند بیهوشی است که به دلیل عوارض روانی و فیزیولوژیک، تلاش در جهت کاهش آن ضروری است. این مطالعه برای یافتن میزان تأثیر میدازولام در کاهش این عارضه در بیماران تحت جراحی با بیهوشی عمومی انجام گرفت. روش بررسی: این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی دو سوکور بود. 154 بیمار کاندید جراحی الکتیو در محدوده سنی 45-15 سال و کلاس یک و دو طبقه بندی asa، با طول متوسط عمل یک ساعت، بدون ذکر هر گونه مشکل شنوایی، سابقه بیماری اعصاب، اعتیاد یا مصرف داروی مؤثر بر اعصاب و روان به روش تصادفی در دو گروه دریافت کننده ی 5/2 میلی گرم میدازولام وریدی، 15 دقیقه قبل از ورود به اتاق عمل برای بیهوشی عمومی و گروه شاهد مورد مطالعه قرار گرفتند. متغیرهای مطالعه از قبیل علایم بیداری، نیاز به مسکن اضافی، افزایش عمق بیهوشی و علایم بعد از عمل جمع آوری شدند. داده ها با استفاده از نرم افزار spss و با استفاده از آزمون آماری کای اسکوئر تجزیه و تحلیل شدند. ﻳﺎﻓﺘﻪﻫﺎ: مقایسه علایم بیداری حین عمل شامل اشک ریزش، نیاز به مسکن اضافی، افزایش عمق بیهوشی و علایم بعد از عمل از نظر احساس آرامش در ریکاوری در گروه میدازولام به صورت معنی دار کمتر از گروه کنترل بود (05/0>p). نتیجه گیری: با توجه به یافته های این مطالعه به نظر می رسد میدازولام، برای پره مدیکاسیون به منظور کاهش عوارض ناشی از درک حین بیهوشی عمومی مؤثر باشد.