اثر بخشی هیپنوتراپی توام با دارو درمانی و دارو درمانی تنها روی فراوانی و شدت علائم بیماران مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر
کورش شهبازی، kourosh shahbazi 1psychology dept., korasgan branch, islamic azad university, isfahan, i.r. iran1گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان، اصفهان، ایران اصغر آقایی، asghar aghaei 1psychology dept., korasgan branch, islamic azad university, isfahan, i.r. iran1گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان، اصفهان، ایران قربانعلی رحیمیان، ghorbanali rahimian 2gastroenterology dept., shahrekord university of medical sciences, shahrekord, i.r. iran,2گروه داخلی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران محمود مباشری، mahmood mobasheri 3biostatistics and epidemiology dept., shahrekord university of medical sciences, shahrekord, i.r. iran;3گروه آمار و اپیدمیولوژی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران کمال صولتی دهکردی، kamal solati-dehkordi 4psychology dept., shahrekord university of medical sciences, shahrekord, i.r. iran.شهرکرد- رحمتیه-دانشگاه علوم پزشکی- مرکز تحقیقات گیاهان دارویی
چکیده
زمینه و هدف: سندرم روده تحریک پذیر یکی ازشایع ترین اختلالات عملکرد دستگاه گوارش است که با درد شکمی مزمن و تغییردر اجابت مزاج در غیاب هر گونه اختلال عضوی مشخص می شود. هیپنوتراپی در کاهش علائم این بیماری موثر است اما پژوهش های کمی در این زمینه گزارش شده است. هدف از این مطالعه مقایسه اثر بخشی هیپنوتراپی توام با دارو درمانی و دارو درمانی تنها روی فراوانی و شدت علائم بیماران مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر بود. روش بررسی: در این مطالعه کارآزمایی بالینی تعداد 34 بیمار دارای علائم غالب اسهال، انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه هیپنوتراپی توام با دارو درمانی و دارو درمانی تنها تقسیم شدند. ابزار اندازه گیری شامل مقیاس فراوانی و شدت علائم روده (bss-fs) بود که در سه مرحله پیش از مداخلات، پس از مداخلات و شش ماه پس از آخرین مداخلات درمانی بر روی بیماران اجرا گردید. داده های آماری ازطریق آزمون های کولموگراف-اسمیرنف، تحلیل کواریانس (ancova) و آزمون لوین مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: در مرحله پس آزمون اختلاف معنی داری بین گروه هیپنوتراپی توام با دارو درمانی و گروه دارو درمانی تنها در فراوانی و شدت علائم سندرم روده تحریک پذیر وجود داشت (05/0p ). نتیجه گیری: به کارگیری هیپنوتراپی در کنار درمان های دارویی می تواند در کاهش فراوانی و شدت علائم بیماران مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر، نسبت به دارو درمانی تنها موثرتر باشد، اما عدم استمرار این نوع درمان ها منجر به عود علائم بیماری می شود.
زمینه و هدف: سندرم روده تحریک پذیر یکی ازشایع ترین اختلالات عملکرد دستگاه گوارش است که با درد شکمی مزمن و تغییردر اجابت مزاج در غیاب هر گونه اختلال عضوی مشخص می شود. هیپنوتراپی در کاهش علائم این بیماری موثر است اما پژوهش های کمی در این زمینه گزارش شده است. هدف از این مطالعه مقایس
پژوهش حاضر با هدف مقایسه تأثیر دارودرمانی و دارو- شناخت درمانی در کاهش علائم افسردگی زنان مطلقه درسطح شهر تهران انجام شده است. روش پژوهش از نوع آزمایشی است جامعه پژوهش شامل زنان مطلقه ای بود که از اختلال افسردگی رنج می بردند و جهت دریافت خدمات دارودرمانی و روان درمانی به مراکز مش
مقالهمجله دانشگاه علوم پزشکی شهرکردسید کمال صولتی دهکردی، seyedkamal solati dehkordy psychology dept., hajar hospital parastar st. shahrekord, iran.شهرکرد- بیمارستان هاجر(س)- گروه روانپزشکی پیمان ادیبی، payman kalantary مهرداد کلانتری، mehrdad adibi حمید افشار
چکیده: زمینه و هدف: سندرم رودۀ تحریک پذیر یکی از شایع ترین اختلالات گوارشی است که با درد شکمی مزمن و تغییر اجابت مزاج در غیاب هر گونه اختلال عضوی مشخص می شود. عوامل روانشناختی همیشه به عنوان یکی از عوامل اساسی در بروز این بیماری مطرح بوده است. هدف از این پژوهش بررسی اثربخشی آرامش
چکیده: زمینه و هدف: سندرم رودۀ تحریک پذیر یکی از شایع ترین اختلالات گوارشی است که با درد شکمی مزمن و تغییر اجابت مزاج در غیاب هر گونه اختلال عضوی مشخص می شود. عوامل روانشناختی همیشه به عنوان یکی از عوامل اساسی در بروز این بیماری مطرح بوده است. هدف از این پژوهش بررسی اثربخشی آرامش
Background and Objective: The Post traumatic stress disorder (PTSD) is an acute psychological reaction to severe traumatic events. Non-pharmacological treatments are considered as the first line treatment for PTSD and should be basically complementary to the treatment plans for p
Background and Objective: The Post traumatic stress disorder (PTSD) is an acute psychological reaction to severe traumatic events. Non-pharmacological treatments are considered as the first line treatment for PTSD and should be basically complementary to the treatment plans for p